با توجه به گسترش روزافزون جمعیت، نیاز به ساخت سازه‌های هیدرولیکی ازجمله سدها بر کسی پوشیده نیست. سازه‌هایی از این دست که در محیط‌های سنگی یا خاکی ساخته می‌شوند که درگذشته تلاش می‌شد تا در بهترین شرایط ژئومکانیکی و زمین‌شناسی ساخته شوند و از این طریق کمترین مقدار نیاز به روش‌های بهسازی و صرف هزینه وجود داشته باشد. بهسازی در پیرامون سازه‌های هیدرولیکی عموما با استفاده از تزریق دوغاب­های سیمانی انجام می‌شود. فرآیند تزریق دوغاب به داخل توده سنگ اهدافی نظیر ایجاد پرده آب‌بند یا بهبود خواص مکانیکی توده سنگ درزه‌دار را دارد. در این پایان نامه ابتدا   به معرفی پروژه سد کوار در استان فارس و درشهرستان کوار پرداخته شده و شرایط زمین‌شناسی عمومی و مهندسی آن منطقه بررسی شده است. سپس خواص هیدرولیکی و مکانیکی ساختگاه بر اساس آزمایشات آزمایشگاهی و برجای صورت گرفته در محل ساختگاه سد با توجه به مطالعات ژئوتکنیکی موجود بررسی شده است. در انتها نیز مبانی مدل‌سازی عددی با استفاده از نرم‌افزار UDEC   بمنظور بررسی اثر تزریق بر خواص هیدرولیکی و رژیم جریان در محل سد کوار پرداخته شده است که بعد از مدلسازی بیشترین جابه جابی افقی در گوشه های بدنه سد در طرفین بر روی پی رخ می دهد که حدودا 27 سانتیمتر و حداکثر جابه جابی قائم در میانه هسته سد   در حدود 85 سانتیمتر رخ می دهد،حداکثر جابه جایی کلی مدل پس از آبگیری سد حدودا3.14 میلیمتر در هسته سد می باشدو کمترین میزان نشت در حالتی که پرده آبند   در فاصله 50 متری از پایین دست محور سد و با زاویه صفر درجه نصب شده باشد اتفاق می افتد.