در این پژوهش نانو ذرات روتنیم برروی کره¬های کربنی توخالی مزوحفره مغناطیسی، تثبیت گردید. در ابتدا ساختارهای کروی کربنی مزوحفره توخالی بوسیله روش اشتوبر با استفاده از تتراپروپیل ارتو سیلیکات، رزورسینول و فرمالدئید به ترتیب به عنوان قالب سیلیکاتی و پیش¬سازهای کربنی در محیط آبی-اتانولی در حضور آمونیاک به عنوان کاتالیزگر سنتز شد. سپس ساختار سنتز شده تحت فرایند کربنی شدن تحت جو بی¬اثر به ساختارهای سیلیکاتی-کربن تبدیل شد. فرایند زدایش با سدیم هیدروکسید، منجر به حذف شبکه سیلیکاتی و تشکیل ساختارهای کروی کربنی مزوحفره توخالی با مساحت سطحی m2g-1 ??? شد. در مرحله¬ی بعد از حامل دار کردن این ساختارهای توخالی با یون¬های آهن، تحت شرایط فریزدراینگ حامل دار و متعاقبا تحت شرایط کلیسنه کردن در شرایط بی اثر به کره¬های کربنی توخالی مغناطیسی تبدیل شدند. حامل دار کردن این کره¬ها با روتنیم و سپس بوسیله کاهش شیمیایی با سدیم بورهیدرید به عنوان عامل کاهنده، نانو ذرات فلزی روتنیم برروی آن¬ها تثبیت شدند. فعالیت نانوآنزیمی ساختارهای سنتز شده در اکسایش ترکیبات کروماتیک دوپامین، ارتو-فنیلین دی¬آمین و تترامتیل بنزیدین مورد بررسی قرار گرفت. نتایج نشان داد که ثابت میکائیلیس (Km) برای این ترکیبات نسبت به هیدروژن پراکسید کمتر است که نشان دهنده تمایل قوی واکنش آنزیمی سوبسترا است. این واکنش¬پذیری بالای کاتالیزگر ساخته شده را می¬توان اثرات هم افزایی ذرات مگنتیت و روتنیم و همچنین نقش بستر کربنی نسبت داد.کلمات کلیدی: کربن توخالی؛ نانوآنزیم؛ روتنیم؛ مغناطیسی، اکسایش