كیومرث زرگوش
در این پژوهش، ابتدا پلیمر آلی متخلخل (POP) از طریق واکنش نوکلئوفیلی بین1و4- فنیلن دی آمین و سیانوریک کلراید در حلال 1و4- دی اکسان و در حضور تری اتیل آمین تهیهشد. سپس ساختار پلیمر سنتز شده توسط کربن دی سولفید اصلاح شد تا قابلیت آن برای جذب یونهای Hg2+ ارتقاء یابد. ساختار POP اصلاح شده با آنالیزهای مختلف ازجمله طیف سنجی مادونقرمزتبدیل فوریه (FT-IR)، طیفسنجی پراش پرتو ایکس (XRD)، آنالیز وزن سنجی گرمایی (TGA)، همدماهای جذب و واجذب نیتروژن، میکروسکوپ الکترونی روبشی گسیل میدانی (FE-SEM)، طیفسنجی پخش انرژی پرتو ایکس (EDS) مورد بررسی قرار گرفت. اصلاح ساختار POP با کربن دی سولفید باعث بهبود عملکرد پلیمر سنتز شده برای جذب یون های Hg2+ گردید. در شرایط بهینه، 5 میلیگرم ازجاذب در pH برابر با 0/5 قادربود بیش از ?? درصد از یونهای جیوه را درمدت ?? دقیقه جذب کند. همدمای دادههای جذبی با همدمای لانگمویر مطابقت داشت. از نظر سینتیکی نیز مدل شبه مرتبه دوم بهترین برازش با داده ها را نشان داد. حداکثر ظرفیت جذب برای یونهای Hg2+، ??? میلیگرم برگرم محاسبهشد. پس از سه مرحله اجرای فرآیند جذب و واجذب راندمان حذف یونهایHg2+ تا مقدار ?? درصد کاهش یافت.واژههای کلیدی: پلیمر آلی متخلخل، کربن دی سولفید، جذب سطحی، فلزسنگین، یون جیوه، Hg2+

