رفتن به محتوای اصلی
x
ساخت و ارزیابی نانو غشاء بیوكامپوزیتی بر پایه پلیمر- شیشه زیست فعال جهت ترمیم و بازسازی بافت پریودنتال
تاریخ دفاع
مقطع تحصیلی
كارشناسی ارشد
گروه آموزشی
بیومواد
استاد

شیدا لباف

دانشکده
مهندسی مواد

هدف از پژوهش حاضر بررسی ساخت، مشخصه یابی وارزیابی غشاهای هسته-پوسته نانو کامپوزیتی پلی کاپرولاکتون - ژلاتین – شیشه ی زیست فعال- پلی وینیل الکل-پلی وینیلدینفلوراید برای ترمیم و بازسازی بافت پریودنتال است. در این راستا هدف اصلی ساخت غشایپریودنتال که زمان تخریب مناسب تری نسبت به غشاهای موجود داشته و همزمان بازسازیبافت پریودنتال و استخوان آلوئولار را ایجاد کند، می باشد. نانوذرات شیشه ی زیستفعال سنتزشده به روش سل-ژل پس از بهینهشدن با درصدهای متفاوت به زمینه پلیمریپلی کاپرولاکتون – ژلاتین جهت دستیابی به نانوغشای بیوکامپوزیتیاضافه شد وبه روش الکتروریسی به صورت ساختار تک لایه و هسته-پوسته   تهیه شد. براساس نتایج به دست آمده، نانو ذرات شیشه زیست فعالدارای اندازه شعاع 15±70 نانومتر بود. نمونه های ترکیب پلیمری هسته (تک لایه) دارایقطر 40±200 نانومتر در ترکیب بدون شیشه ی زیست فعال بود و به 35±240   نانومتر در نمونه حاوی 50 درصد شیشه زیست فعالافزایش یافت. قطر الیاف هسته-پوسته الکتروریسی شده در نمونه بدون شیشه زیست فعال 40±500 نانومتر و با افزایش شیشه زیست فعال به25±270 نانومتر کاهش یافت. همچنینزاویه ترشوندگی در نمونه های هسته بدون شیشه یزیست فعال از 70 درجه و با افزایش 50 درصد شیشه زیست فعال به ?? درجه کاهش یافتولی در نمونه های هسته-پوسته زاویه ترشوندگی در ترکیب بدون شیشه تا 50 درصد شیشهاز 110 درجه به 106 درجه تغییر پیدا کرد. خواص مکانیکی نمونه ها در ترکیبهسته-پوسته بدون شیشه ی زیست فعال از9/1 مگاپاسکال استحکام کششی به4/3 مگاپاسکالاستحکام مکانیکی در نمونه هسته-پوسته حاوی 10 درصد شیشه ی زیست فعال افزایش یافت.مشخص شد ترکیب هسته-پوسته حاوی 25 درصد شیشه ی زیست فعال دارای بالاترین ضریبپیزوالکتریک 9/7 پیکوکولن بر نیوتن و ولتاژ خروجی 39 کیلوولت بر متر مربع می باشد.در ادامه، رسوبات هیدروکسی آپاتیت در طی14 روز قرار گیری در محیط محلول شبیه ساز بدن روی تمام داربست های هسته-پوستهمشاهده شد. تمام غشاهای هسته-پوسته دارای خاصیت آنتی باکتریال در برابر باکتریاستافیلوکوکوس اورئوس بود و برای افزایش این خاصیت ضد باکتریایی داروی داکسیسایکلین در داخل ترکیب غشاها بارگزاری شد. نتایج رهایش دارو بیانگر این بود کهغشاها دارو را با روند کنترل شده و آهسته در محیط آزاد می کنند به طوری که طی 7روز قرار گیری در محیط محلول شبیه ساز بدن، میزان رهایش دارو 21 درصد   بود. درصد همولیز غشای هسته-پوسته حاوی 25درصدشیشه ی زیست فعال 5/0 درصد و همچنین میزان کمی چسبندگی و فعال شدن پلاکت رویداربست مشاهده شد و فاکتور لخته شدن خون بسیار پایین بود لذا غشای هسته-پوسته حاوی25 درصد شیشه ی زیست فعال خون سازگار می باشد. آزمون های سمیت سلولی عدم سمیت وافزایش رشد و تکثیر سلول فیبروبلاست کشت شده بر روی داربست ها را با درصدهایمتفاوت شیشه ی زیست فعال نشان داد. در مجموع به نظر می رسد غشای نانو کامپوزیتی حاوی پلی کاپرولاکتون - ژلاتین– شیشه ی زیست فعال- پلی وینیل الکل-پلی وینیلدینفلوراید گزینه ی مناسبی برای بازسازی بافت پریودنتال می باشد.

کلمات کلیدی: شیشه زیست فعال، داریست هسته-پوسته،

غشای پریودنتال، پلی وینیل الکل، پلی وینیلدین فلوراید  

تحت نظارت وف ایرانی