باتوجه به اهمیت و مصرف بالای دو ماده رنگی متیلن بلو و مالاشیت گرین در صنایع نساجی و در نتیجه آلودگی پساب های این صنایع، و در پی آن آلودگی محیط زیست، تصفیه این پساب ها قبل از ورود به محیط زیست همواره حائز اهمیت بوده است. دراین پژوهش، به منظور حذف آلاینده های رنگی متیلن بلو و مالاشیت گرین از آب درجهت حفظ سلامت محیط زیست از طریق بهبود و فعالسازی جاذب رسی بنتونیت مورد بررسی و پژوهش قرار گرفته است. بدین منظور دو روش بهبود شیمیایی و حرارتی بنتونیت مورد مطالعه و آزمایش قرار گرفت. در راستای بهبود شیمیای بنتونیت، روش جانشینی کاتیونی سدیم به جای کاتیون های با ظرفیت بالاتر موجود در ساختار بنتونیت مورد مطالعه قرار گرفت که تغییر چشمگیری در افزایش جذب و کاهش واجذب بنتونیت در گذر زمان برای نمونه های بهبودیافته حاصل نشد. پس از آن تاثیر بهبود حرارتی بنتونیت در جذب آلاینده مورد مطالعه قرار گرفت، که در این راستا، بنتونیت در دماهای 100تا800 درجه سانتیگراد تحت حرارت و جداگانه تحت آزمایشات جذب قرار گرفت. سپس به منظورآنالیز و بررسی خواص ایجاد شده در بنتونیت، از آنالیزهای پراش اشعه ایکس (XRD)، آنالیز تبدیل فوریه مادون قرمز (FTIR) و میکروسکوپ الکترونی روبشی (SEM) استفاده شده است. نتایج آزمایشات و آنالیزهای شیمیایی نشان داد، برای غلظت ثابت آلاینده، با افزایش دمای بهبود حرارتی تا دمای 500و 600درجه سانتگیراد، افزایش دمای بهبود بنتونیت، رابطه مستقیمی با میزان جذب بنتونیت داشته است و همینطور باعث به حداقل رسیدن واجذب در اثر گذشت زمان شده است. از بین نمونه های بنتونیت، بنتونیت فعال شده در دمای 500 و 600 درجه سانتیگراد، ظرفیت جذب حداکثری و نزدیک به 100درصد را داشته و با گذشت زمان می توان گفت تقریبا واجذب اتفاق نیافتاده است. آنالیزهای مختلفی که به منظور بررسی تغییرات بنتونیت فعال شده انجام شده، حاکی از افزایش سطح و میزان ظرفیت جذب با حفظ ساختار لایه ای در اثر افزایش دمای حرارت برای بنتونیت فعال شده تا دماهای 500 و 600 درجه سانتیگراد می باشد. اما در دماهای بالاتر، تخریب ساختار لایه ای در اثر افزایش دما، باعث کاهش ناگهانی و چشمگیر میزان ظرفیت جذب شده است. با توجه به نتایج به دست آمده می توان نتیجه گرفت، از بنتونیت اصلاح شده به روش حرارتی، به عنوان یک جاذب موثر برای حذف آلاینده های رنگی کاتیونی متیلن بلو و مالاشیت گرین می توان استفاده کرد.