در این پژوهش، جاذب زغال زیستی بر پایه ی پسماند توت سفید سنتز شد تا برای حذف تتراسایكلین از محلول های آبی حاوی مولكول تتراسایكلین مورداستفاده قرار گیرد. ویژگی های ساختاری جاذب سنتز شده با بهره گیری از آزمون های FT-IR، FE-SEM، EDS، پتانسیل زتا و جذب - واجذب نیتروژن موردمطالعه قرار گرفت. بر اساس نتایج جذب - واجذب نیتروژن، سطح ویژه ی جاذب زغال زیستی برابر با 3.76 مترمربع بر گرم به دست آمد؛ علاوه برآن، متوسط اندازه ی حفرات این جاذب 2 نانومتر محاسبه شد. در ادامه، اثر پارامترهای مختلف از جمله pH، مدت زمان تماس، غلظت اولیه ی مولكول تتراسایكلین در محلول آبی و دما بر فرایند جذب بررسی گردید. جاذب سنتز شده در pH برابر با 3، بالاترین كارایی حذف را با مقدار 96 درصد از محلول حقیقی و با استفاده از 0.5 گرم جاذب نشان داد. زمان تعادل برای فرایند حذف تتراسایكلین توسط این جاذب، 40 دقیقه مشاهده شد. همچنین، داده های سینتیكی جذب با مدل شبه مرتبه ی دوم و داده های ایزوترمی با مدل لانگمویر بیشترین تطابق را نشان دادند؛ بیشینه ی ظرفیت جذب تتراسایكلین در شرایط بهینه، بر اساس مدل لانگمویر، برابر با 4.19 میلی گرم بر گرم به دست آمد. امكان بازیابی جاذب نیز بررسی شد؛ به طوری كه با استفاده از محلول سدیم هیدروكسید و محلول هیدروكلریك اسید، افت درصد حذف را نشان داد. جاذب پیشنهادی، باتوجه به مزیت های زیست سازگاری و مقرون به صرفه بودن، پتانسیل بالایی برای استفاده به عنوان یك جاذب كاربردی در حذف تتراسایكلین دارد.