امروزه انفارکتوس میوکارد یا حملهقلبی یکی از اصلی ترین عامل مرگ و میر   در جهانمی باشد. از جمله روش های نوین درمان بافت آسیب دیده مهندسی بافت است. از طرفی نانوالیافرسانا ساختار ویژه ای هستند که اخیرا توجه محققین زیادی را در زمینه های مختلف به ویژهمهندسی بافت هایی مثل قلب به خود جلب کرده اند. لذا در این پژوهش پلی گلیسرول سباسات(PGS)/پلی کاپرولاکتون (PCL) که یک ترکیب پرکاربرد در حوزه پزشکی می باشد با پلیمر رسانای پلیپیرول (PPy) با استفاده از روشپلیمریزاسیون شیمیایی پوشش داده شد. جهت تولید داربست ساندویچی نیز ژل تهیه شده ازمیوکارد سلول زدایی شده با لایه نانولیفی PGS/PCL/PPy ترکیب شد. بدین منظور ابتدا پلیمر PGSسنتزشد و سپس نانوالیاف PGS/PCL با استفاده از روش الکتروریسی تولید گردید. PGS سنتز شده با استفاده ازآزمون های H-NMR و FTIR‌ مشخصه یابی شد. روش رویه پاسخ(RSM) به منظور بهینه سازی پارامترهایفرآیند الکتروریسی و شرایط پلیمریزاسیون PPy مورد استفاده قرار گرفت. از تصاویر FESEMبههمراه EDX و ATR-FTIR جهت مشخصه یابیساختارهای تولیدی استفاده شد. همچنین رسانایی الکتریکی و خاصیت الکتروفعالی نمونهها با استفاده از روش پراب چهارنقطه ای و سیکلوولتاموگرام چرخه ای مورد ارزیابی قرارگرفت. آب دوستی، زیست تخریب پذیری و زیست سازگاری نمونه ها نیز مطالعه گردید. رنگآمیزی هماتوکسیلین-ائوزین، ماسون تری کروم، آلسین بلو و بررسی محتوای DNA جهت ارزیابی فرآیند سلول زدایی مورد ارزیابیقرار گرفتند. نتایج نشان داد که در بین ? سیستم حلال مورد استفاده سیستم حلال دو جزئی CF/DMF به عنوانبهترین سیستم حلال می باشد. شرایط بهینه برای الکتروریسی نانوالیاف PGS/PCL عبارت است از غلظتپلیمری w/v ??%، ولتاژ اعمالیkV ?? و فاصله cm ??. غلظت مونومری ??/? مولار و زمان پلیمریزاسیون?/? ساعت نیز توسط روش RSM‌ به عنوان شرایط بهینه جهت حصولنانوالیاف پوشش داده شده با کمترین قطر و رسانایی الکتریکی مورد هدف ( S/cm???/?)در نظر گرفته شد. با استفاده از این شرایط قطر نانوالیاف PGS/PCL/PPy بهینه تولیدی ???نانومترو رسانایی الکتریکی آن S/cm ?????/? بدست آمد. آب دوستی لایه نانولیفی PGS/PCL   بعد از پوشش دهی با PPy تغییرمحسوسی نکرد. به علاوه حضور پیک های اکسایش و احیا در نمونه پوشش داده شدهبیانگر خاصیت الکتروفعالی نمونه بود. آزمون زیست تخریب پذیری بیانگر کاهشوزن ?? و ?? درصدی برای نمونه های بدون پوشش و با پوشش PPy بعداز گذشت ?? هفته بود. بیشترین زیست سازگاری نیز مربوط به نمونه سنتز شده با ??/? مولارپیرول بود. عدم مشاهده هسته سلولی در آزمون رنگ آمیزی   هماتوکسیلین-ائوزین و سلول ها و رشته های عضلانیدر رنگ آمیزی ماسون تری کروم نشان از سلول زدایی مطلوب بافت میوکارد داشت. محتوای DNAنیز   در نمونه سلول زدایی شده به میزان ?? برابرکاهش یافت. بیشترین بقای سلول های طبق آزمون MTS مربوط به داربست حاوی ژل میوکارد سلول زدایی شده بود (PGS/PCL/PPy_A/DMG). رفتار سلولها روی این داربست مشابه داربست PGS/PCL/PPy_A بود و در هر دو داربست سلول ها روی داربست پخش شدند. همچنین نتایج حاصلاز پاتولوژی داربست های مورد آزمون نشان داد که بیشترین نفوذ سلولی مربوط به داربستPGS/PCL/PPy_A/DMG بود. بیشتریندرصد بیان پروتئین های خاص قلبی Cx43، MHC و cTnT بهدلیل اثر هم افزایی حضور PPy و ژل میوکارد سلول زدایی شده نیز بهداربست PGS/PCL/PPy_A/DMG تعلقداشت (p value<0.001).