هدف از این پژوهش، تعیین اثر متقابل سطح و نوع منبع کربوهیدراتی و اوره بر مصرفخوراک، تخمیر شکمبه و عملکرد گاوهای شیری بود. در پیش آزمایش اولیه، تولید گاز برایاوره آهسته رهش نسبت به اوره معمولی در ساعت های 5/0، 1، 2، 6 و 24 پس از انکوباسیونزیادتر بود که نشان داد این نوع اوره با سرعت کمتری نسبت به اوره معمولی آزاد می‌شود.در آزمایش حیوانی نخست، 40 رأس گاو شیری (24 راس چند بار زایش با روز شیردهی = 14 ± 83، تولید شیر = 5/4 ± 47 کیلوگرم در روز و 16 رأس گاو یکبارزایش با روز شیردهی = 12 ± 83؛ تولید شیر = 5/2 ± 5/37 کیلوگرم در روز) به 4 تیمار در قالب طرح بلوک تصادفی با آزمایش فاکتوریل2 × 2 شامل 2 سطح نشاسته (32 در مقابل 26 درصد) و دو منبع اوره (معمولی در مقابل باآهسته رهش؛ گرم در روز؟) اختصاص داده شدند. دوره آزمایشی 52 روز (10 روز برای دورهکواریت، 21 روز برای سازگاری و 21 روز برای نمونه برداری) بود. ماده خشک مصرفی زیادترو درصد پروپیونات، نیتروژن اوره­ای شیر (تمایل) و نیتروژن آمونیاکی شکمبه (گرایش) کمتردر جیره­های با نشاسته زیاد نسبت به نشاسته کم هنگام مصرف اوره معمولی مشاهده شد (اثرمتقابل معنی­داری). همچنین، درصد بوتیرات در تیمارهایی با سطح نشاسته زیاد نسبت بهنشاسته کم هنگام مصرف اوره آهسته رهش کمتر بود. گاوهای تغذیه شده با اوره معمولی نسبتبه اوره آهسته رهش تمایل به تولید چربی و پروتئین شیر، درصد چربی و تولید شیر تصحیحشده و غلظت نیتروژن اوره خون 2 و4 ساعت پس از تغذیه بالاتری داشتند. غلظت کل اسیدهایچرب فرار، گوارش پذیری ظاهری نشاسته و درصد پروتئین شیر در گاوهای تغذیه شده با نشاستهزیاد بیشتر از گاوهای تغذیه شده با نشاسته کم بود. درآزمایش دوم، به بررسی اثر منابعکربوهیدراتی مختلف (جایگزینی بخشی از نشاسته جیره با پکتین و قند) هنگام مصرف سطح اورهمعمولی بالا (گرم در روز؟؟) پرداخته شد. در این آزمایش از 12 رأس گاو هلشتاین یکبارزایش (روز شیردهی 03/15 ± 0/81 روز و میانگین تولید شیر روزانه 47/3 ± 2/43 کیلوگرم) در قالب طرح پایه مربع لاتین 3×3 تکرار شونده با 4 مربع، 3 تیمارو 3 دوره (هر دوره 28 روز شامل 21 روز جهت عادت دهی و 7 روز جهت نمونه­گیری و جمع آوری داده‌ها) استفاده شد. تیمارهای آزمایشی شامل 1) جیره حاوی 32 درصدنشاسته (شاهد)، 2) جیره با 26 درصد نشاسته حاوی تفاله چغندر قند (تفاله چغندر قند)و 3) جیره با 26 درصد نشاسته حاوی ملاس (ملاس) بود. مصرف خوراک در تیمار شاهد نسبتبه دو تیمار دیگر کمتر بود. تولید شیر و درصد پروتئین در تیمار تفاله چغندر قند نسبتبه دو تیمار دیگر کم تر بود. درصد لاکتوز و کل مواد جامد بدون چربی در تیمار با نشاستهزیاد نسبت به تیمارهایی با نشاسته کم، زیادتر بود. در تیمار با نشاسته زیاد، درصد استاتشکمبه گرایش به کاهش، درصد بوتیرات کاهش و درصد پروپیونات و ایزووالرات افزایش داشت.علاوه ‌بر این، گوارش پذیری ماده خشک، ماده آلی، پروتئین، الیاف شوینده اسیدی در تیماربا نشاسته زیاد، نسبت به دو تیمار دیگر زیادتر بود. همچنین گوارش پذیری الیاف شویندهخنثی در تیمار شاهد نسبت به تیمار تفاله چغندر قند زیادتر بود. زمان نشخوار در تیمارشاهد نسبت به تیمار تفاله چغندر قند و ملاس کاهش یافت. به طور کلی، استفاده از محصولاوره آهسته رهش مورد استفاده تنها سطح اوره خون را در مقایسه با اوره معمولی کاهش داد.همچنین استفاده از منابع قندی (ملاس) بجای نشاسته می‌تواند منجر به حفظ عملکرد گاوهایشیری شود.

کلمات کلیدی: نشاسته، اوره معمولی، اوره آهسته رهش،تفاله چغندر قند، ملاس