این مطالعه با هدف توسعه روش برهمکنش میان سیال و سازه برای مدل ­سازی اندام ­های لگنی در زنان به منظور تعیین دقیق اثرات سیال ادرار درون مثانه بر ساختار حمایت کننده و تحرک مثانه انجام می ­شود. مدل محاسباتی سه بعدی از لگن یک زن شامل اندام‌ها، عضلات کف لگن، لیگامنت‌ها و سیال ادرار ایجاد شده است. بافت ­های نرم با ویژگی­ های مواد غیرخطی هایپرالاستیک مدل سازی شده ­اند. معادلات ناویر-استوکس حاکم بر جریان سیال در حوزه محاسباتی سیال (ادرار) حل شده است. تعامل میان سیال ادرار و بافت مثانه با روش برهمکنش میان سیال و سازه شبیه­ سازی شده است. تغییرات فشار در داخل مثانه، تغییر شکل کلی و تحرک مجرای ادراری مورد بررسی قرار گرفته است. علاوه بر این، نتایج شبیه‌سازی به کمک مقایسه با تست یورودینامیک و نتایج تحلیل آماری تأیید شده ­اند. نتایج نشان می ­دهد که فشار شبیه‌سازی شده به کمک روش برهمکنش میان سیال و سازه می‌تواند رفتار تغییرات فشار در مانور والساولوا بدست آمده از تست یورودینامیک داوطلب را پیش‌بینی نماید. زاویه

رتروپیوبیک گردن مثانه و زاویه گردن مثانه با استخوان لگن به ترتیب 92/58 % و 76/55 % تغییر کرده است. همچنین طول رتروپیوبیک مجرای ادرار 74/48- درصد مطابق با نتایج آماری موجود تغییر کرده است. شبیه‌سازی برهمکنش سیال و سازه نشان داده است که تغییر شکل کلی و تحرک مجرای ادراری با افزایش فشار درون شکمی به طور خطی تغییر نمی‌کند. مجرای ادراری وابستگی زیادی به خواص مکانیکی بافت‌ها، تعامل میان بافت‌ها و تأثیر سیال ادرار در داخل مثانه دارد. همچنین بررسی اثر ضعف بر روی قسمت ­های مختلف مدل نشان داده است که بیشترین اثر بر روی جابجایی و تغییر زاویه گردن مثانه را لیگامنت پوبورترال و ماهیچه و فاشیای کف لگن دارد. بنابراین شبیه ­سازی حاضر به طور مؤثری الگوهای تحرک مجرای ادراری را نشان می ­دهد که درک بهتری از رفتار کف لگن و همچنین کمک شناسایی نقاط آسیب ­پذیر و برنامه ­ریزی بهتر برای درمان ­های جراحی را می تواند ارائه ­دهد.