تخریبماکولای وابسته به سن (AMD) و رتینیت پیگمنتوزا (RP) دو تا از مهمترین بیماری­های مخرب شبکیه هستند، که با تخریب لایه عصبیشبکیه ، اپیتلیوم رنگ­دانه­ای شبکیه (RPE) مشخص می­گردند. امروزه سلول درمانی   به عنوان گزینه ای در درمان بیماریهای عصبیمورد توجه قرار گرفته است. علیرغم نتایج امیدوار­کننده­ای که   در روشهای درمانی ا ز طریق   تزریق سوسپانسیون سلول­های­ RPE   بدست آمده است، اما چندین چالش شامل پیوندهایبی­نظم و نابجا و برگشت سلول­ها از مکان تزریق، در این روش­ درمانی وجود دارد که میتواندعواقب جدی شامل تجمع و مرگ سلول­ها و در نتیجه فیبروز شبکیه را همراه داشته باشد..از اینرو محقیقن به سمت راه­حل­های مهندسی بافت، بویژه روش­هایی بر پایه داربستهدایت شدند. اما با وجود ساخت داربست­های مختلف، حیات طولانی مدت و عملکرد سلول­ها بر روی این داربستها   هنوز ناشناختهاست. در این پژوهش تلاش ­­شد برای بازسازی لایه اپیتلیوم رنگ­دانه­ای شبکیه، غشاء­هایمتخلخل و نازک،   مشابه با غشاءبروخ، ماتریکس خارج سلولی که به عنوان یک زیرلایه جهت تشکیل لایه تک­سلولی عمل می­کند،تولید و پاسخ­ سلول­های RPEبر روی آن­ها بررسی شود. از این­رو داربست­های تصادفی پلی­کاپرولاکتون/ پودر غشاءآمنیوتیک انسانی (HAMP) حاوی غلظت­های متفاوتی از HAMP در PCL (0، 84/2،21/5، 21/7 ، 93/8 و 42/10 درصد وزنی) با استفاده از فرایند الکتروریسی ساخته و ویژگی­های فیزیکی، شیمیایی   و مکانیکیآن­ها ارزیابی و متعاقباً، رفتار سلول­های RPE انسانی بر روی آن­ها بررسی شد.نتایج نشان داد که با افزایش میزان پودر غشاء آمنیوتیک، محدوده قطر الیاف افزایش(50 تا 500 نانومتر، مشابه غشاء بروخ) و همچنین آبدوستی و نرخ تخریب داربست­ها بهمیزان قابل توجهی بهبود یافت. تمامی داربست­های الکتروریسی شده تخلخل بالای 80درصد داشتند.   میزان رشد و تکثیر سلول­های RPE بر روی داربست PCL-30HAMP ( غلظت­ HAMP در PCL 21/7 درصدوزنی) بیشتر از سایر داربست­ها بود. لذا این داربست به عنوان داربست بهینه انتخابشد و در مرحله بعد با تغییر نوع جمع­کننده، محلول PCL-30HAMP به صورت الیافهم­راستا الکتروریسی و   ویژگی­های اینداربست و رفتار سلول­های RPE بر روی آن، با داربست دارای الیاف تصادفی مقایسه شد. نتایج نشاندادند که داربست هم­راستا در مقایسه با داربست تصادفی قطر متوسط الیاف، تخلخل،آبدوستی و مدول یانگ کمتر و ماکزیمم کرنش در شکست بالاتری دارد. هیچ­کدام از اینداربست­ها اثر سمی بر روی سلول­ها نداشتند و سلول­ها یک روز بعد از کشت به خوبی بر روی هر دو نوع داربست چسبیدند.در روز هفتم، میزانتکثیر و رشد سلولی بر روی هر دو نوع داربستزیاد بود؛   اما بر روی داربست با الیاف تصادفی صفحهسلولی مناسب­تریتشکیل شده بود. از این رو، بقیهارزیابی­های تخصصی سلولی مانند ارزیابی­هایایمنوسیتوشیمی و Real Time PCR،   و ارزیابی عملکرد سلول­ها، بعد از هفت روز کشت بر روی این داربست انجامشد. سلول­های کشت شده بر روی این داربست ژن­های مشخصه­ی RPE را بیان و از نظر عملکردی، فاکتورهای VEGF و PEDF راترشح کردند. در   نتیجه، یک زیرلایه جدید برپایه HAMP   با زیست سازگاریبسیار عالی در شرایط آزمایشگاهی برای استفاده بالقوه به عنوان غشاء بروخ جهت پیوندسلول­های RPE   ایجاد شد.