چکیده نانوالیاف به دلیل خواص ذاتی خود شامل نسبت سطح-به-حجم و تخلخل باال، پتانسیل مناسبی جهت کاربرد به عنوان پانسمان زخم دارند. این ویژگیها باعث جذابیت نانوالیاف به منظور بارگذاری و رهایش عوامل مختلف داروئی در حین فرآیند بهبود زخم میگردند. در این مطالعه نانوالیاف سدیمآلجینات/پلیکاپروالکتون با استفاده از روش الکتروریسی امولسیونی آب-در-روغن تهیه شد. میکروساختار امولسیونهای تهیه شده با استفاده از میکروسکوپ نوری مورد مطالعه قرار گرفت و تنش بین سطحی بین فاز آبی و روغنی اندازهگیری شد. غلظت سدیمآلجینات، غلظت سطح فعال و نسبت فاز آب-به-روغن با هدف کسب بیشترین زمان پایداری امولسیون بهینه گردید. همچنین رفتار رئولوژیکی امولسیون-های تهیه شده با استفاده از رئومتر اندازهگیری گشت. نتایج نشان داد که افزایش نسبت فاز آب-به-روغن منجر به فاصله بیشتر سیال از رفتار نیوتونی شده و توزیع قطری نانوالیاف حاصل افزایش مییابد. همچنین افزایش غلظت پلیکاپروالکتون مقادیر مدول ذخیره و اتالف را افزایش داده و قطر نانوالیاف حاصل را نیز افزایش میدهد. تتراسایکلین هیدروکلراید به عنوان یک ترکیب آنتیبیوتیک با ساختار آبدوست و بتولین به عنوان یک ترکیب طبیعی آنتیاکسیدان با ساختار آبگریز به ترتیب در آلجینات و پلیکاپروالکتون بارگذاری گردید. مورفولوژی و میکروساختار نانوالیاف حاصل با استفاده از میکروسکوپ الکترونی روبشی، میکروسکوپ الکترونی عبوری، میکروسکوپ کونفوکوئال و پراش پرتو ایکس بررسی شد. همچنین ترکیب شیمیائی نانوالیاف با استفاده از روش طیفسنجی مادون قرمز، آنالیز عنصری و اندازهگیری زاویه تماس مطالعه شد. نتایج آزمونهای مختلف نشان داد که نانوالیاف بارگذاری شده با ترکیبات داروئی با مورفولوژی استوانهای و سطح صاف میباشند. تصاویر میکروسکوپ الکترونی عبوری و نتایج آنالیز عنصری سطح نانوالیاف نشان داد که ساختار غالب در نانوالیاف تهیه شده به صورت دو جزئی با قرار گیری آلجینات در دورن و پلیکاپروالکتون در اطراف میباشد. رهایش داروی انتی بیوتیک تتراسایکلین با استفاده از طیف سنجی UV مطالعه شد. مطالعه رهایش این دارو نشان از مکانیسم رهایش داروی انتشار فیکی داشت و پتانسیل نانوالیاف تهیه شده در کنترل رهایش و کاهش رهایش ناگهانی را تائید نمود. همچنین اندازه گیری رهایش داروی تتراسایکلین در مقادیر pH برابر با 4 ،4/7 و 9 نشان داد که رهایش این دارو به صورت معنی داری در pH قلیائی بیشتر از اسیدی است. آزمون ضدباکتری تماسی خواص ضدباکتری نانوالیاف بارگذاری شده با غلظت 1 %تتراسایکلین هیدروکلراید در مقابل دو سویه گرم مثبت و گرم منفی استافیلوکووس اورئوس و اشرشیا کالی را نشان داد. همچنین رهایش عامل آنتی اکسیدان بتولین به روش طیف سنجی UV بررسی شد و خواص آنتیاکسیدان نانوالیاف بارگذاری شده با بتولین با استفاده از روش DPPH مطالعه و تائید گردید. مطالعه سمیت سلولی نمونههای تهیه شده نانوالیاف با استفاده از سلولهای فیبروبالست انسانی NHDF و به روش عصارهگیری انجام شد. همچنین روش کشت سلول مستقیم بر روی نمونههای نانوالیاف با استفاده از فیبروبالست موشیL929 انجام شد و تصاویر میکروسکوپ فلورسنت تهیه گشت. نتایج نشان از زیستسازگاری مناسب و عدم سمیت نمونهها داشت. به صورت کلی، نانوالیاف آلجینات/ پلیکاپروالکتون با خواص ضدباکتری-آنتیاکسیدان تهیه شده در این مطالعه دارای پتانسیل باالئی برای کاربرد به عنوان پانسمان زخم با هدف پیشگیری از عفونت و تسریع فرآیند بهبود میباشد