استفاده از پوست سبز گردو یک استراتژی مناسب جهت حفظ محیط¬زیست و دستیابی به یک منبع غنی از ترکیبات فنولیک¬ است. این مطالعه با هدف مدیریت ضایعات گردو و دستیابی به منبع طبیعی آنتی¬اکسیدانی انجام گرفت. در این پژوهش، شناسایی ترکیبات شیمیایی عصاره قطبی و غیرقطبی، بررسی ویژگی¬های آنتی¬اکسیدانی و آنتی¬باکتریایی، ارزیابی روش¬های نوین استخراج و در نهایت درون¬پوشانی عصاره¬ی پوست سبز گردو در سه مرحله¬ی کلی انجام گرفت. در مرحله¬ی نخست، بررسی ترکیبات شیمیایی و پتانسیل آنها در بازداری رادیکال¬های آزاد و اثر کشندگی آنها بر باکتری¬ها ارزیابی شد. هفت واریته¬ی مختلف از پوست سبز گردو شامل آیتک، چندلر، دنا، رها 3، رها 4، رها 6 و سامان به طور دستی از میوه¬های رسیده جداسازی و لیوفیلیز شد. پس از آسیاب و غربال، پودر یکنواخت تهیه شده با استفاده از هگزان و حلال هیدرواتانولیک استخراج شد. عصاره¬ی غیرقطبی از نظر ترکیبات و پروفایل اسیدهای چرب با استفاده از کروماتوگرافی گازی-طیف¬سنجی جرمی بررسی شد. گاما-سیتواسترول (8/33- 5/2%)، آلفاتوکوفرول (9/15-6/7%)، بتا-توکوفرول (9/2- 4/1 %)، لوپئول (3/2- 0/1 %)، ژاگلون (7/3- 2/1 %) و اسیدهای چرب (اولئیک، لینولئیک، پالمتیک و استئاریک) اصلی¬ترین ترکیبات شناسایی شده بودند. اسیدهای چرب از نظر ترکیب به اسیدهای چرب مغز گردو شباهت داشتند. برای شناسایی و تعیین شبه کمی ترکیبات موجود در عصاره¬ی قطبی از کروماتوگرافی مایع-طیف¬سنجی جرمی استفاده شد. در مجموع، 11 ترکیب (مینوکسیدیل، میریستین، کوئرستین-´4-گلوکوزید، تاکسیفولین، کوئرستین¬پنتوزاید، کاتچین، آبسسیک¬اسید و گلوکورونید سالسیلات) شناسایی شدند. همچنین، مقدار کمی فنولیک¬ها به روش فولین¬سیوکالتیو بررسی و برای واریته¬های مختلف در حدود mg GAE/g Dw 60-45 بود. فعالیت آنتی¬اکسیدانی پودر با استفاده از روش DPPH و ABTS ارزیابی شد و مقادیر بدست آمده به ترتیب در محدوده¬ی µg/mL 173-147 و µmol Trolox/g 428-370 بود. علاوه براین، در این مطالعه، برای اولین بار از یک روش الکتروشیمیایی تحت عنوان تکنولوژی پائوت استفاده شد و براساس امتیازات گزارش¬شده، پوست سبز گردو یکی از ضایعات با پتانسیل موثر آنتی¬اکسیدانی بود. برای ارزیابی تأثیر زمان خشک¬کردن، برای واریته¬ی ¬سامان (دارای بیشترین مقدار فنولیک و فعالیت آنتی¬اکسیدانی) خشک¬کردن بلافاصله پس از برداشت (حالت سبز رنگ) و پس از نگهداری در دمای ?4 به مدت دو هفته (حالت قهوه¬ای رنگ) انجام¬گرفت. در همه¬ی آزمون¬های انجام¬گرفته، در حالت سبز رنگ، واریته¬ی سامان بیشترین و چندلر کمترین و در دو حالت سبز و قهوه¬ای، سامان سبز بیشترین و قهوه¬ای کمترین مطلوبیت برای نتایج را از خود نشان دادند. مخلوط عصاره¬ها همچنین دارای اثر باکتری¬کشی بر باکتری¬های گرم مثبت و منفی نظیر استافیلوکوس اورئوس، باسیلوس سوبتیلیس، اشرشیاکلی، سودوموناس آئروژینوزا بودند. عصاره سامان سبز دارای اثر سمیت بر سل¬لاین سرطانی HepG2 و عدم سمیت بر سلول¬های عادی بود. در مرحله¬ی دوم، پس از اطمینان از غنی¬بودن پوست گردو از ترکیبات فنولیک و خصوصیات مثبت متفاوت، استخراج با استفاده از دو روش نوین شامل استخراج نمک¬رانی و روش الکتروهیدرودینامیک انجام گرفت و پارامترهای آنها بهینه¬سازی شدند. در نهایت، مشخص شد که نمک¬رانی در مقایسه با الکتروهیدرودینامیک و روش متداول منجر به حذف ترکیبات ناخواسته و افزایش استخراج انتخابی شد. ضریب تفکیک نشان داد که فنولیک¬ها تمایل بیشتری به فاز غنی از اتانول نسبت به فاز آبی دارند. شرایط بهینه در این روش دمای?25، pH برابر با 5/6-6 و درصد-های نسبی (%w/w/w) 4/33، 5/14 و 1/52 به ترتیب برای مخلوطی از اتانول، نمک و آب بود. در روش الکتروهیدرودینامیک اثر زمان، ولتاژ، دما و pH بررسی شد. اعمال میدان الکتریکی و ایجاد بادکرونایی در زمان 5/35 دقیقه و ولتاژ kV 3/16 باعث افزایش محتوای فنولیکی در عصاره نسبت به دو روش دیگر شد. اثر دما و ولتاژ در ابتدا افزایش دهنده¬ی پاسخ¬ها و پس از آن دارای اثر کاهنده بود. در مرحله¬ی سوم، پس از دستیابی به عصاره استخراج شده با بهترین روش، عصاره از نظر پایداری طی زمان، pH، دما و اثر متقابل زمان بر دما و pH بررسی شد. نتایج نشان داد که عصاره تحت تأثیر این شرایط محیطی ناپایدار بوده و بنابراین پایدارسازی آن الزامی بود. در این مطالعه از روش کپسولاسیون با استفاده از فسفاتیدیل¬کولین زوئیتریونیک استفاده شد. از آنجایی که در فرمولِ با راندمان درون¬پوشانی مناسب توده¬شدن و ته¬نشینی رخ داد از سدیم لورات برای القای بار الکتریکی و دافعه¬ی الکترواستاتیک استفاده شد. درنهایت پس از بررسی پارامترهای موثر شامل مواد تشکیل¬دهنده¬ی لیپوزوم¬ها و عصاره، غلظت‌های (w/v) 2 % فسفاتیدیل¬کولین، (w/