در این رساله، دو آزمایش در مورد بررسی اثرات منبع نیتروژن و کربوهیدرات و افزودن تانن بر بازده نیتروژن و عملکرد گاوهای شیرده انجام شد. هدف از آزمایش نخست، ارزیابی اثرات تغذیه پوست پسته خشک (منبع تانن) و دو منبع نیتروژن (کنجاله سویا و اوره آهسته رهش) بر تولید شیر، گوارشپذیری و متابولیسم نیتروژن در گاوهای اواسط شیردهی بود و در آزمایش دوم بررسی اثرات متقابل منبع کربوهیدرات جیره شامل پرنشاسته نسبت به پرالیاف-چربی زیاد (و منبع نیتروژن (کنجاله سویا و اوره آهسته رهش) بر عملکرد شیردهی، تخمیر شکمبه، راندمان استفاده از نیتروژن، گوارش پذیری مواد مغذی، متابولیت های خونی و رفتار تغذیه در گاوهای شیری اواسط شیردهی بررسی شد. بدین منظور در آزمایش اول، از طرح مربع لاتین 4 × 4 با 12 گاو شیری هلشتاین (وزن بدن = 39 611 کیلوگرم؛ 14 84 روز شیردهی؛3/5 6/45 کیلوگرم شیر تولیدی در روز) با تیمارها در پیکربندی فاکتوریل 2×2 استفاده شد. محتوای پروتئین خام و فنول کل و تانن در پوست پسته بیشتر از تفاله چغندر بود، اما الیاف شوینده خنثی در پوست پسته کمتر از تفاله چغندرقند بود. تغذیه جیرههای پوست پسته منجر به کاهش تولید شیر، نیتروژن اورهای شیر و بازده شیر شد اما غلظت چربی و پروتئین شیر افزایش یافت. تولید شیر بین کنجاله سویا و اوره آهسته رهش مشابه بود. تغذیه پوست پسته در جایگزینی با تفاله چغندرقند، با منابع نیتروژن اثر متقابل نداشت، به جز برای مصرف خوراک، زیرا جیره غذایی پوست پسته + اوره آهسته رهش تمایل به کاهش مصرف خوراک داشت. تغذیه پوست پسته همچنین با کاهش ماده خشک و گوارشپذیری الیاف شوینده خنثی همراه بود. گوارش پذیری ماده خشک زمانی که بخشی از کنجاله سویا با اوره آهسته رهش جایگزین شد کاهش یافت. تغذیه پوست پسته به جای تفاله چغندرقند غلظت نیتروژن آمونیاکی شکمبه را کاهش داد و نسبت استات به پروپیونات را افزایش داد. تغذیه پوست پسته در مقابل تفاله چغندرقند تاثیری بر دریافت نیتروژن و دفع نیتروژن در ادرار و شیر نداشت، اما میزان دفع نیتروژن در مدفوع را افزایش داد و بازده ظاهری نیتروژن (نیتروژن شیر / نیتروژن مصرفی) را کاهش داد. آلانین آمینوترانسفراز در گاوهای تغذیه شده با اوره آهسته رهش فقط در جیره های حاوی پوست پسته کمتر بود. هنگامی که اوره آهسته رهش در رژیم غذایی حاوی پوست پسته گنجانده شد، کراتینین خون کمتر بود. تغذیه پوست پسته به جای تفاله چغندر قند بر نیتروژن اوره خون تأثیری نداشت، اما منجر به کاهش غلظت گلوکز و آسپارتات آمینوترانسفراز شد. به طور کلی، گاوهایی که با پوست پسته به جای تفاله چغندرقند تغذیه می شوند، احتمالا به دلیل تأثیر منفی آن بر هضم مواد مغذی در تبدیل مواد مغذی خوراک به تولید شیر بازده کمتری دارند. جایگزینی نسبی کنجاله سویا با اوره آهسته رهش هیچ تاثیری بر بهره وری شیردهی و غلظت نیتروژن اوره در شیر و خون نداشت. در آزمایش دوم، یک طرح مربع لاتین 4×4 تکرار شده شامل 12 گاو هلشتاین چند بار زایش کرده (تولید شیر 6/5 5/40 کیلوگرم در روز، وزن بدن 20 590 کیلوگرم؛ 12 81 روز شیردهی) استفاده شد. گاوهایی که با جیره پر نشاسته تغذیه می شوند، نسبت به گاوهایی که با جیره پرالیاف-چربی تغذیه می شوند، مصرف ماده خشک، گوارشپذیری ماده خشک و گوارش پذیری پروتئین خام، تولید شیر و درصد پروتئین شیر بیشتر و مصرف الیاف شوینده خنثی و درصد چربی شیر کمتری داشتند. جایگزینی کنجاله سویا با اوره آهسته رهش به طور قابل توجهی باعث افزایش تولید مواد جامد شیر بدون تأثیر بر عملکرد دیگر شیردهی یا وزن بدن شد. گاوهایی که با جیره پرالیاف-چربی تغذیه شده بودند، pH شکمبه و نسبت های اسید چرب فرار با زنجیره شاخه ای بیشتر بود اما غلظت کل اسید چرب فرار کمتری در مقایسه با جیره پر نشاسته داشتند، در حالی که گاوهای جیره غذایی پرالیاف-چربی-اوره آهسته رهش، بالاترین سطح آمونیاک شکمبه را داشتند. گاوهایی که با پرالیاف-چربی تغذیه شدند، مصرف انرژی خالص، تولید انرژی شیر و انرژی مورد نیاز برای نگهداری کمتری داشتند، اگرچه توازن انرژی در بین گروه ها مشابه بود. جیره غذایی پر نشاسته استفاده از نیتروژن را بهبود بخشید، که منجر به محتوای نیتروژن بیشتر در شیر و دفع کمتر نیتروژن در مدفوع شد. اثر متقابل معنی دار بین فاکتورهای اصلی، به ویژه برای گلوکز و کراتینین خون، با کمترین سطوح در گاوهایی که با جیره های پرالیاف-چربی- اوره آهسته رهش و پرالیاف-چربی - کنجاله سویا تغذیه میشدند مشاهده شد. علاوه بر این، سطح آلانین آمینوترانسفراز در گاوهایی که با جیره پرالیاف-چربی تغذیه شده بودند بیشتر از گاوهایی بود که با جیره پر نشاسته تغذیه می شدند. گاوهایی که جیره غذایی پر نشاسته - اوره آهسته رهش، داشتند بالاترین سطح گلوکز را تجربه کردند. غلظ