چکیده

هدف تحقیقات این رساله ترکیب استفاده از بتن کرباسیبه عنوان مصالح جدید و به کارگیری اوریگامی به عنوان روش جدید ساخت سازه بدوناستفاده از قالب است. اوریگامی روشی است که با تا زدن یک صفحه‌ی کاغذ به آن شکلیسه بعدی می‌دهد و این تحقیق درصدد به کار بردن این روش در سازه‌های بتنی است. بتنکرباسی مورد استفاده، از پارچه‌ی سه بعدی که با بتن با عملکرد بسیار بالا پر شدهتشکیل شده است و برای ساخت سازه‌هایی با این مصالح، یکی از انواع الگوهای اوریگامیبه نام الگوی میورا مورد استفاده قرار گرفته است. با ایجاد شیارهایی مطابق الگویمیورا در پارچه‌ی سه بعدی و پر کردن نواحی دیگر پارچه با بتن با عملکرد بسیار بالاو سپس تا کردن این صفحات بتنی روی شیارهای ایجاد شده، نمونه‌ها ساخته شده و به شکلسه بعدی مد نظر در آمدند. پس از انجام آزمایش‌های اولیه، سه دسته سازه‌ی الگویمیورا با هندسه‌های متفاوت و در مقیاس کوچک ساخته شد و مورد آزمایش و مدل‌سازی قرارگرفت و نتایج حاکی از نقش مؤثر الگوی میورا بر میزان باربری و جذب انرژی بود، بهطوری که باربری بهترین نمونه‌های اوریگامی هر کدام از سه دسته نسبت به نمونه‌هایمسطح معادل آن که با میزان مصالح ثابت، سطح یکسانی را پوشش می‌داد چند برابر شد.نسبت باربری نمونه‌های اوریگامی به باربری نمونه‌های مسطح معادل 2/3، 77/2 و 52/2به دست آمد. از هندسه‌ی بهترین الگوی نمونه‌های کوچک برای ساخت نمونه‌های بزرگاستفاده شد. نمونه‌‌های بزرگ با استفاده از سه نوع بتن با مقاومت‌های مختلف ساختهشد تا بتوان علاوه بر مقایسه‌ی عملکرد آن‌ها در باربری، روش‌های ریاضی ارائه شدهبرای تحلیل آن‌ها را وارسی کرد. نسبت باربری نمونه‌های بزرگ بسته به نوع بتن مورداستفاده در آن‌ها به باربری نمونه‌های مسطح معادل برابر با 3/5، 1/4 و 5/3 بود.نمونه‌ی ساخته شده با بتن ضعیف‌تر با استفاده از نوار الیاف شیشه تقویت شد و موردآزمایش قرار گرفت. با توجه به آزمایش، تقویت این سازه‌ها با نوار الیاف شیشهبازدهی قابل قبولی نداشته و استفاده از بتن با مقاومت بالا بازدهی بیشتر و هزینه‌یکمتری را ایجاد می‌کرد. با ت