رفتن به محتوای اصلی
x
اثرات سطوح مختلف علوفه و اندازه قطعات علوفه بر رشد، گوارش پذیری مواد مغذی، تخمیر شكمبه ای و رفتار های تغذیه ای در گوساله های از شیر گرفته هلشتاین تحت استرس گرمایی
تاریخ دفاع
استاد

غلامرضا قرباني خراجي

دانشکده
مهندسی كشاورزی

این آزمایش برای بررسی اثرات تغذیه با جیره های دارای محتوای علوفه متفاوت و اندازه ذرات علوفه بر عملکرد، سلامت، هضم مواد مغذی، تخمیر شکمبه، و فعالیت های رفتاری و جداسازی گوساله های شیری هلشتاین در شرایط دمای محیطی بالا طراحی شد. شصت گوساله ماده هلشتاین از شیر گرفته شده (سن = 96.7 7.62 روز، وزن بدن = 82.4 10.4 کیلوگرم) به طور تصادفی به یکی از 4 تیمار در یک طرح فاکتوریل 2 در 2 در یک آزمایش 70 روزه اختصاص داده شدند. محتوای علوفه جیره (متوسط، 22.5 درصد، یا بالا، 40.0 درصد بر اساس ماده خشک) و اندازه ذرات یونجه (کوتاه، 4.39 میلی متر، یا بلند، 7.22 میلی متر به عنوان میانگین هندسی) فاکتورهای آزمایشی بودند، که منجر به ایجاد ترکیب های زیر شد: 1) جیره های با علوفه بالا (HF ) با نسبت علوفه به کنسانتره 60:40 و یونجه با اندازه ذرات بلند (LPS ، HF-LPS) 2) جیره های HF با یونجه با اندازه ذرات کوتاه (SPS ، HF-SPS) 3) جیره های با علوفه متوسط (MF ) با نسبت علوفه به کنسانتره 5/22 : 5/77 با یونجه با اندازه ذرات بلند (MF-LPS) و 4) جیره های MF با یونجه با اندازه ذرات کوتاه (MF-SPS). شاخص دما-رطوبت به طور میانگین 86/1 73 بود، که نشان می داد گوساله های از شیر گرفته شده استرس گرمایی متوسطی را تجربه کردند. سطح علوفه و اندازه ذرات یونجه با هم تعامل داشتند و بر مصرف ماده خشک تأثیر گذاشتند، به طوری که بیشترین مصرف (83/4کیلوگرم در روز) در گوساله های تغذیه شده با MF-SPS مشاهده شد. وزن نهایی بدن در گوساله هایی که جیره های MF در مقابل HF دریافت کردند، بیشتر بود (164 در مقابل 152 کیلوگرم (01/0 p <)). میزان نرخ تنفس هنگامی که یونجه با اندازه ذرات کوتاه در مقابل یونجه با اندازه ذرات بلند در جیره HF گنجانده شد، کاهش یافت اما در جیره MF تغییری نکرد. دمای رکتال پایین تری در گوساله های تغذیه شده با جیره MF در مقابل HF ثبت شد. قابلیت هضم ماده خشک و پروتئین خام در گوساله های تغذیه شده با جیره های MF نسبت به HF بیشتر بود، که منجر به pH شکمبه ای پایین تر شد (12/6 در مقابل 30/6 (03/0p =)). قابلیت هضم علوفه در گوساله های تغذیه شده با SPS در مقایسه با آنهایی که با یونجه با اندازه ذرات بلند تغذیه شدند، بیشتر بود. تغذیه با جیره HF در مقایسه با MF، نسبت استات را افزایش داد اما سطح پروپیونات را کاهش داد. گنجاندن SPS در مقابل LPS ، زمان دراز کشیدن را در جیره HF کاهش داد (920 در مقابل 861 دقیقه ( 01/0p <)). گوساله های تغذیه شده با جیره های MF در مقابل HF زمان کمتری را صرف خوردن اما زمان بیشتری را صرف دراز کشیدن کردند، که احتمالا نشان دهنده راحتی بیشتر حیوان است. سطح علوفه جیره و اندازه ذرات علوفه با هم تعامل داشتند و بر انتخاب ذرات 19 میلی متری تأثیر گذاشتند، که میزان آن در جیره HF-SPS بیشتر بود. به طور کلی، سطح علوفه جیره تأثیر قوی تری نسبت به اندازه ذرات علوفه بر عملکرد گوساله های از شیر گرفته شده در معرض درجه متوسطی از استرس گرمایی داشت، زیرا تغذیه با جیره MF در مقابل HF منجر به مصرف خوراک بیشتر، وزن نهایی بدن بالاتر، اندازه های رشد ساختاری بیشتر، هضم مواد مغذی بهتر، و همچنین رفتار دراز کشیدن طولانی تر شد. گنجاندن یونجه با اندازه ذرات کوتاه در جیره های MF مصرف خوراک را افزایش داد.
کلید واژگان: سلامت گوساله، دمای محیط، استفاده از مواد مغذی، رفتار انتخابی.

تحت نظارت وف ایرانی