در حالیکه تاکنون تلاش­های زیادی برای ترمیم نقایصاستخوان با بکارگیری مهندسی بافت صورت گرفته است، هنوز داربستی که بتواند با تقلیدرفتار طبیعی استخوان در ترمیم عیوب استخوانی موفق باشد حاصل نگردیده است. در اینراستا، ابتدا نانوذرات منیزیمفسفات آمورف و سپس، منزیم فسفات آمورف حاوی 05/0، 25/0، 5/0 و 1 درصد وزنی گرافناکسید به عنوان یک پرکننده استخوانی با قابلیتارتقاء خواص مکانیکی و ضد میکروبی با استفادهاز فرآیند درجا در محیط اتانول و آمونیا با pH درمحدوده 3/10 سنتز شد. منیزیم فسفات آمورف حاوی 5/0 درصد وزنی گرافن اکسید با ازبین بردن 100 درصد کلنی باکتری­های اشریشیا کلای و استافیلوکوکوس اورئوس و زنده­مانی% 54/11±46/184   سلول­های MG63 (روز هفتم کشت) به عنوان نمونه بهینه جهت ساخت داربست مناسب برای ترمیم استخوان به جوهر زیستیکیتوسان (10 درصد وزنی) افزوده شد. داربست‌های سه‌بعدی کیتوسان خالص و دارای 10،20 و 30 درصد پودر منیزیم فسفات آمورف حاوی 5/0 درصد وزنی گرافن اکسید با بیش از 80 درصد تخلخل به روش چاپگر سه‌بعدی تولید شدند. داربست­هایهیبریدی حاوی 20 درصد وزنی منیزیم فسفات آمورف حاوی 5/0 درصد گرافن اکسید با قطرهاله عدم رشد mm 12 و 10 برای اشریشیاکلای واستافیلوکوکوس اورئوس، استحکام مکانیکی MPa 06/0± 56/4 و حمایت %7/8±2/242 و %3/7±67/166 از بقاء هر دو رده سلولی MG63 و MSC به عنوان داربست بهینه انتخابشدند. همچنین فعالیتآلکالین فسفاتاز و رنگ­آمیزی آلیزارین رد پتانسیل مطلوب داربست­های هیبریدی پایهکیتوسان برای ترمیم استخوان را تایید کرد. علاوه بر این، میزان بیان ژن­های اختصاصی استخوان برایاین داربست­ها ، ارزیابی شد و نتایج حاکی از افزایش 8/9، 5/6 و 13/22 برابری بیانژن­های ALP، COL1 و Runx2 برای داربست­های کیتوسان دارای20% منیزیم فسفات آمورف حاوی گرافن اکسید نسبت به کیتوسان خالص بود. همچنین نتایجرنگ آمیزی هماتوکسیلین-ائوزین و آلیزارین رد گویای تشکیل ظاهر استخوانی و معدنیشدن ماتریکس خارج سلولی برای سلول­های بنیادی مزانشیمی بود، که تمایز موفقیت آمیزسلول­های بنیادی به بافت استخوانی را ثابت کرد. عنایت به نتایج به دست آمده می­توانبیان کرد کیتوسان/منیزیمفسفات آمورف حاوی گرافن اکسید می­تواند به عنوان یک جوهر زیستی امید بخش برایمهندسی بافت استخوان و ترمیم عیوب استخوانی شخصی سازی شده به کار گرفته شود.