امروزه یکی از بیماری هایی که بافت پوست را تهدید می کند و مشکلات زیادی را برای افراد مبتلا به وجود می‌آورد، بیماری پروانه ای (EB) است. در اثر این بیماری سنتز کلاژن و سایر پروتئین های ساختاری در پوست دچار اختلال شده و این موضوع منجر به شکننده شدن پوست می شود. لازمه پیشگیری از پیشرفت این نوع زخم ها و درمان آن پوشش و پانسمانی مناسب همراه با قابلیت تحریک کلاژن سازی، رگ زایی، کنترل پاسخ های التهابی و تسریع رشد و تکثیر سلول های پوستی است. در پژوهش حاضر، خواص فیزیکی، مکانیکی و بیولوژیکی هیدروژلی بر پایه ی پلی ال آرژینین متاکریلات/ پلی بتاآمینواستر مورد بررسی و ارزیابی قرار گرفت. در این راستا، ابتدا پلی ال آرژینین و سپس پلی ال آرژینین متاکریلات سنتز شده است. در مرحله بعدی پلی بتاآمینواستر با چهار نسبت مختلف مونومرهای آمینی و آکریلاتی سنتز شده و سپس کوپلیمریزاسیون پلی ال آرژینین متاکریلات/ پلی بتاآمینواستر انجام شده و هیدروژل آن بر پایه ایجاد اتصال عرضی به وسیله اشعه فرابنفش تهیه و بهینه سازی شد. به‌منظور ارزیابی نمونه بهینه بین پلی بتاآمینواسترهای مختلف و کوپلیمر آن ها، ابتدا ساختار شیمیایی، خواص فیزیکی، خواص مکانیکی، سپس بقا سلولی، پاسخ های سلولی، پاسخ های التهابی، خواص آنتی-باکتریال و روند ترمیم زخم در محیط درون تن با حضور نمونه ها مورد ارزیابی قرار گرفته است. نتایج نشان داد که هیدروژلی بر پایه پلی ال آرژینین متاکریلات/ پلی بتاآمینواستر بر اساس آزمون تورم، تخریب و رهایش آرژینین دارای خاصیت حساس به pH بوده و دارای مدول الاستیک بین 4 تا 15 مگاپاسکال بوده که در محدوده خواص مکانیکی ایده آل برای بافت پوست آسیب دیده است. نتایج سلولی در مرحله بهینه سازی ترکیب پلی بتاآمینواستر نشان داد که سمیت و چسبندگی سلول های فیبروبلاست بر روی نمونه پلی-بتاآمینواستر با نسبت 5/1 به 1 مونومر آکریلاتی به مونومر آمینی به همراه پلی ال آرژینین متاکریلات در مقایسه با سایر نسبت ها مناسب و ایده آل است. از طرف دیگر، با افزایش میزان پلی ال آرژینین متاکریلات سلول سازگاری مناسب بوده و رشد، تکثیر و مهاجرت سلول های فیبروبلاست با افزایش میزان آرژینین موجود در ساختار بهبودیافته است. همچنین براساس نتایج برون تن می توان گفت، با وجود پلی ال آرژینین متاکریلات و رهایش کنترل شده ال آرژینین و به دنبال آن رهایش آرام نیتریک اکسید روند سنتز کلاژن، کنترل پاسخ-های التهابی، میزان رگ زایی و خواص آنتی باکتریال در نمونه ها افزایش‌یافته است. نتایج نشان می دهد، نمونه با نسبت 2 به 1 پلی ال آرژینین متاکریلات نسبت به پلی بتاآمینواستر دارای بیشترین میزان سنتز کلاژن، تحریک رگ زایی و کنترل پاسخ های التهابی است. از طرف دیگر، نتایج ارزیابی درون تن نیز نشان می دهد این هیدروژل به خوبی توانسته منجر به تسریع ترمیم بافت پوست در بازه زمانی 14 روز شود. براین‌اساس، می¬توان نتیجه گرفت هیدروژل های پوستی پلی¬ال¬آرژینین متاکریلات/ پلی¬بتاآمینواستر می¬تواند به‌عنوان پانسمانی حساس به pH ، همراه با خواص مکانیکی، فیزیکی و زیستی متناسب با پوست آسیب¬دیده جهت درمان زخم¬های بیماری پروانه¬ای بکار گرفته شود.