سیستم های میکروسوزنی یکی از روش های نوین دارورسانی از طریق پوست هستند که می توانند با غلبه بر لایه سدی پوست به نام استراتوم کورنئوم عوامل دارویی را به بدن منتقل کنند. این سیستم ها ضمن از بین بردن درد و تهاجم، اثربخشی داروها را چندین برابر کرده و اثرات جانبی آنها بر سایر بافت ها را کاهش میدهند. همچنین معضلاتی نظیر ناپایداری و کاهش عملکرد داروی خوراکی تا رسیدن به هدف و عدم عبور عوامل درمانی قرار گرفته بر پچ های معمولی پوستی از لایه سدی پوست را مرتفع می کنند. در این میان استفاده از این میکروسوزن ها برای درمان بیماری هایی نظیر آرتریت روماتوئید که روش های رایج درمان آن معضلات مطرح شده را به همراه دارد گزینه مناسبی می باشند. علاوه بر اینکه به دلیل عدم دسترسی آ ن ها به رشته های عصبی امکان رهایش دارو بدون درد و خونریزی فراهم می شود. هدف از این پژوهش طراحی و ساخت میکروسوزن هیدروژلی بر پایه ژلما/ کتیرا به منظور رسانش عامل ضدالتهاب وانیلیک اسید به بدن است. انتخاب ژلما به دلیل ویژگی های مطلوب آن در کاربردهای پزشکی و قابلیت ژل شدن آن با در معرض قرارگرفتن تابش UV می باشد و از کتیرا به منظور بهبود همزمان میزان تورم و استحکام فشاری آن استفاده شده است. همچنین کتبرا امکان گنجاندن عوامل دارویی غیرمحلول در آب درون یک زمینه تخریب پذیر را فراهم می کند. علاوه بر این ،وانیلیک اسید که عاملی نامحلول در آب است به دلیل خاصیت ضدالتهابی آن با منشا گیاهی مورد استفاده قرار گرفت. به منظور تهیه هیدروژل، در ابتدا ژلما سنتز و به کمک طیف سنجی مادون قرمزتبدیل فوریه و رزونانس مغناطیسی هسته مشخصه یابی شد و سپس به کمک ترکیب آن با کتیرا، هیدروژل هایی با غلظت های مختلف ژلما و کتیرا حاوی عامل ضدالتهاب وانیلیک اسید به دست آمد. بیشترین میزان کتیرا که توانایی ایجاد هیدروژل پایدار را داشت، زمانی که ژلما 4 برابر کتیرا انتخاب شد، به دست آمد و بر این اساس، نسبت های ژلما به کتیرا 4 ،6 و 8 برابر برای ارزیابی های بعدی در نظر گرفته شد و به ترتیب 1G-0.250Tg، 1G-0.166Tg و 1G-0.125Tg نامگذاری شدند. ارزیابی های طیف سنجی مادون قرمزتبدیل فوریه، رزونانس مغناطیسی هسته، میزان تورم، خواص مکانیکی، خواص رئولوژیکی، تزریق پذیری، رهایش دارو و زنده مانی سلولی بر روی این هیدروژل ها انجام شد تا نسبت بهینه مشخص شود. ارزیابی های طیف سنجی مادون قرمزتبدیل فوریه و رزونانس مغناطیسی هسته، ایجاد پیوند بین کتیرا و ژلما را تایید کرد. به طور کلی تمامی نمونه های حاوی کتیرا مقاومت فشاری بهتری را نسبت به نمونه بدون کتیرا نشان دادند. در میان درصدهای مختلف کتیرا بالاترین استحکام فشاری پس از اعمال 50 درصد کرنش، در نمونه1G-0.250Tg (3 49 کیلوپاسکال) مشاهده شد که در مقایسه با نمونه بدون کتیرا با استحکام فشاری 1 15 کیلوپاسکال، افزایش چشمگیری داشت. همچنین تصاویر میکروسکوپ الکترونی روبشی نشان داد که این نمونه در مقایسه با سایر نمونه ها اندازه تخلخل کمتری(55/24 79/74 میکرومتر) دارد که یکی از دلایل بهبود استحکام فشاری آن است. از نظر رفتار تورمی نیز نمونه های حاوی کتیرا افزایش تورم چشمگیری (حدود 1000 برابرنمونه خشک) را در مقایسه با نمونه بدون کتیرا (حدود 400 برابر نمونه خشک) نشان دادند. همچنین آزمون رهایش دارو، رهایش داروی پیوسته و پایداری را طی زمان از تمامی نمونه ها نشان داد. لازم به ذکر است که تمامی نسبت های انتخاب شده از نظر تزریق پذیری، رفتار رئولوژی و عدم سمیت سلولی رفتار مطلوبی را نشان دادند. در ادامه قالب میکروسوزن طراحی و ساخته شد و با کمک آن میکروسوزن های هیدروژلی ساخته شدند. تصاویر میکروسکوپ الکترونی روبشی به دست آمده از میکروسوزن ها ابعاد و تیزی کافی و مطلوبی را برای نفوذ درون پوست نشان دادند. همچنین آزمون نفوذ میکروسوزن در پارافیلم به عنوان مدل پوستی و پوست جسد موش توانایی نفوذ این میکروسوزن درون پوست را تایید نمود.
کلمات کلیدی : میکروسوزن، هیدروژل، ژلما، کتیرا، وانیلیک اسید، رهایش دارو، آرتریت روماتوئید