چکیده
در بسیاری موارد همچون پلهای در معرض بارهای ترافیک و یا سازههای دریایی در معرض امواج، اعضا تحت بارگذاری فشاری دینامیکی
قرار میگیرند. این در حالی است که در اکثر مطالعات انجام گرفته روی اعضای فشاری، بارگذاری به صورت چرخهای جانبی رفت و
برگشتی در نظر گرفته شده است و تاکنون در مورد رفتار این اعضا تحت اندرکنش چرخهای نیروی محوری-لنگر خمشی مطالعهای انجام
نگرفته است. در رسالهی حاضر نتایج 19 عدد ستون بتنی با مقطع مربعی با بعد 160 میلی متر و ارتفاع 1100 میلی متر تحت بارگذاری سیکلی
خروج از مرکزیت ،)GFRP فشاری دو طرفه ارائه میگردد. پارامترهای مورد بررسی شامل نوع مسلح کنندههای طولی و عرضی )فولاد و
60 و 90 میلی متر(، فاصلهی تنگهای عرضی و نسبت تسلیح طولی میباشند. نمونهها در پنج گروه طبقه بندی گردیدند. ، بارگذاری )صفر، 30
با فواصل تنگ GFRP گروه اول مسلح به میلگرد فولادی با فاصلهی تنگ 140 میلی متر و گروههای دوم، سوم و چهارم مسلح به میلههای
با فواصل تنگ 40 GFRP 1 درصد میباشند. گروه پنجم نیز مسلح به میلههای / 70 و 40 میلی متر و همگی دارای نسبت تسلیح طولی 8 ،140
3 درصد میباشد. نتایج مربوط به حالت گسیختگی، ظرفیت باربری، زوال سختی، استهلاک انرژی، شاخص / میلی متر و نسبت تسلیح طولی 6
شکل پذیری، اندرکنش نیروی محوری-لنگر خمشی و کرنش میلگرد/میلههای طولی ارائه گردیده است.
نتایج نشان داد میزان درصد کاهش در ظرفیت باربری به علت افزایش خروج از مرکزیت از صفر به 90 میلی متر، در گروههای مسلح
85 درصد( بیشتر از گروه مسلح به میلگرد فولادی میباشد ) 75 درصد(؛ خروج از مرکزیت 90 ،84 ، دوم تا چهارم؛ 83 ( GFRP به میلهی
به ترتیب در ناحیهی شکست فشاری و کششی قرار داشته و به همین علت GFRP میلی متر در نمونههای مسلح به میلگرد فولادی و میلهی
GFRP نمونههای مسلح به میلگرد فولادی ظرفیت باربری بیشتر و در نتیجه درصد کاهش بار کمتری نسبت به نمونههای مسلح به میلهی
نشان دادهاند. در گروه اول نمونهی تحت خروج از مرکزیت صفر از خود شکست نرم و سایر نمونهها رفتاری شکل پذیر نشان دادند. در
در فشار، به صورت GFRP حالی که نمونههای گروه دوم در خروج از مرکزیتهای کوچکتر ) 0 و 30 میلی متر( به دلیل ضعف میلهی
ترد و ناگهانی دچار شکست شده و در خروج از مرکزیتهای بزرگتر ) 60 و 90 میلی متر( از خود رفتاری شکل پذیر نشان دادند. حالت
گسیختگی نمونههای گروه سوم تقریبا مشابه با نمونههای گروه دوم بوده و کاهش فاصلهی تنگ از 140 به 70 میلی متر مانع از عملکرد
در فشار نگردید. کاهش فاصلهی تنگ به 40 میلی متر سبب افزایش فشار محصور شدگی هستهی بتنی و جلوگیری GFRP ضعیف میلههای
از کمانش میلهها تحت فشار و در نتیجه تغییر مود گسیختگی نمونههای تحت بارگذاری با خروج از مرکزیت صفر و 30 میلی متر از ترد و
ناگهانی به نرم و کاملا شکل پذیر گردید. این مورد در تحقیقات انجام شدهی قبلی تحت بارگذاری استاتیکی نیز مشاهده گردیده است.
1 درصد، میزان سختی سکانتی )متناظر با بار حداکثر( در تمامی گروهها با افزایش خروج از مرکزیت / در حالت نسبت تسلیح طولی 8
94 درصد( بیشتر از گروه مسلح به میلگرد ( GFRP از 30 به 90 میلی متر کاهش مییابد. میزان این کاهش برای گروههای مسلح به میلهی
فولادی ) 85 درصد( میباشد. کاهش فاصلهی تنگ سبب افزایش محصور شدگی هستهی بتنی و افزایش شکل پذیری و در نتیجه کاهش
سختی میگردد. با افزایش خروج از مرکزیت از 30 به 90 میلی متر، شکل پذیری گروه مسلح به میلگرد فولادی تقریبا بدون تغییر بوده و
در کشش تحت خروج از مرکزیت GFRP افزایش مییابد. علت این امر، عملکرد مطلوب میلههای GFRP گروههای مسلح به میلهی
90 میلی متر )ناحیهی شکست کششی( میباشد؛ در حالی که تحت خروج از مرکزیت مذکور، ردیف آخر میلگردهای فولادی در ناحیهی
شکس