اثر اصلاح سطح ظروف مورد استفاده در بسته بندی گوشت توسط پلاسمای غیرحرارتی بر رشد میكروارگانیسم ها
تاریخ دفاع
استاد
صبيحه سليمانيان زاد
دانشکده
مهندسی كشاورزی
گوشت یکی مواد غذایی بسیار فسادپذیر است که فساد میکروبی آن علاوه بر افزایش ضایعات این ماده غذایی گران قیمت، هرساله سبب مرگ و میر بسیاری از افراد میشود. یکی از روشهای حفاظت و افزایش ماندگاری مواد غذایی از جمله گوشت استفاده از بسته بندیهای فعال، با ویژگی ضد میکروبی میباشد. هدف از انجام این پژوهش بررسی اثر اصلاح سطح بستههای گوشت توسط پلاسمای غیر حرارتی بر مهار رشد میکروارگانیسمها بود. در این پژوهش از دو باکتری شاخص استافیلوکوکوس اورئوس و اشرشیا کلای استفاده شد. برای این منظور، در ابتدا جهت یافتن تیمار بهینه، ظروف پلی استایرن که در بستهبندی گوشت مورد استفاده قرار میگیرند به ابعاد 3*3 سانتی متر برش داده شدند و با پلاسما در ولتاژهای 18 و 20 کیلوولت به مدت زمان 10،15 و 30 دقیقه تیمارشدند. سپس سطح تیمار شده با پلاسما در تماس با باکتری های موردنظر قرار گرفت و بعد از گذشت مدت زمان گرمخانه گذاری، کشت و شمارش این باکتریها انجام شد. کاهش بار میکروبی طی مدت زمان 7 روز بررسی و با نمونهی شاهد مقایسه گردید. نتایج نشان داد که ظروف تیمار شده در مقایسه با نمونه شاهد توانستند بار میکروبی را به میزان یک سیکل لگاریتمی کاهش دهند. جهت بررسی تاثیر سطح پلاسما دیده بر کاهش بار میکروبی، باکتریهای اشرشیا کلای و استافیلوکوکوس اورئوس توسط میکروسکوپ الکترونی روبشی بررسی شدند و آسیبهای سطحی در آنها به وضوح دیده شد. همچنین ارزیابی طیف سنجی مادون قرمز تبدیل فوریه نشان داد که گروههای عاملی در سطح ظرف پلی استایرنی تحت تاثیر پلاسما تغییر یافتند. افزایش میزان آبدوستی سطح پلیمر بسته و افزایش میزان ساختار کریستالی از دیگر تغییرات مشاهده شده در ویژگیهای ظرف بود. از آنجایی که بیشترین کاهش بار میکروبی مربوط به نمونه تیمار شده با ولتاژ 20 و مدت زمان 30 دقیقه بود در نتیجه این تیمار به عنوان تیمار بهینه انتخاب گردید. در ادامه عضله لانگیسیموس دورسی گوساله در ظروف پلاسما دیده با تیمار بهینه بستهبندی شد و بار میکروبی آن در مقایسه با نمونه شاهد طی مدت زمان 7 روز نگهداری در یخچال 4 درجه سانتی گراد ارزیابی شد. نتایج نشان داد نمونههایی که ظروف آنها با پلاسما تیمار شده بود توانستند بار میکروبی را در مقایسه با نمونهی شاهد بیش از یک سیکل لگاریتمی کاهش دهند. فاکتورهای رنگ،pH و بافت گوشت در نمونههای تیمار شده اندازه گیری شد و با نمونه شاهد مقایسه گردید. نتایج نشان داد استفاده از بستههای تیمار شده با پلاسما علاوه بر افزایش ماندگاری گوشت توانستند ویژگیهای کیفی آن از جمله رنگ، بافت و pH را برای مدت زمان بیشتری حفظ کنند. با توجه به آنچه ذکر شد میتوان نتیجه گرفت که بستهبندی با ظروف تیمار شده با پلاسما میتواند به عنوان یک بستهبندی ضد میکروبی به منظور افزایش عمر نگهداری مواد غذایی مانند گوشت استفاده شود.
کلمات کلیدی: پلاسما، گوشت، بستهبندی، انبارمانی، اشرشیا کلای، استافیلوکوکوس اورئوس

