چکیده:

یکی از مهم ترین مسائل زیست محیطی در سراسرجهان، دفع مواد پسماند است. انباشته شدنلاستیک‌های فرسوده همواره چالش بزرگ بوده است، زیرا که در صورت دفن آن‌ها حتی پساز زمان طولانی به راحتی قابل تجزیه زیستی نیستند. از این‌رو، بازیافت و یا استفاده از آن‌ها در صنعت همواره مطرحبوده است.

معمولاً در بتن حدود ?? تا ?? درصد حجم آن بسته به نسبت مخلوط از ریز­دانهتشکیل شده است. با توجه به تولید بالای سالانه بتن، حتی اگر درصد کمی از سنگ‌دانهطبیعی را با خرده لاستیک فرسوده جایگزین نمود، منجر به صرفه جویی قابل توجهی درمنابع طبیعی می‌شود. در نتیجه، طی سال‌ها محققان تلاش کرده‌اند تا مواد بازیافتیمختلفی را در سطوح مختلف استفاده کنند. از طرف دیگر، لاستیک فرسوده تایر از لاستیک‌هایمستعمل در صنعت خودرو تولید می‌شود که در نقاط مختلف جهان به سرعت در حال رشد است.در نتیجه استفاده این لاستیک‌ها در بتن در راستای توسعه پایدار است. از سوی دیگرمطالعات نشان داده‌اند که استفاده از لاستیک در بتن سبب کاهش مشخصات مکانیکی مانندمقاومت فشاری، خمشی و مدول الاستیسیته می‌گردد. یکی از راهکارهای موثر در جبراناین کاهش استفاده از میکروسیلیس در بتن است.

در این پژوهش به رفتارالمان‌های سازه با درصدهای مختلف لاستیک در بتن خود متراکم پرداخته شده است.همچنین اثر استفاده از میکروسیلیس در جبران کاهش مشخصات مکانیکی ارزیابی شده است.ابتدا به بررسی مود‌های فرکانسی و میرایی حاصل از ارتعاش آزاد و هم‌چنین رفتارناشی از خمش تیر‌های بتن آرمه خود متراکم پرداخته شده است. در نمونه‌های تیر باافزایش درصد لاستیک شکل‌پذیری و میرایی افزایش یافته است. نتایج ارزیابی بتن حاویمیکروسیلیس نشان داده است که استفاده از میکروسیلیس به مقدار 20 درصد سبب شده استکه ضعف نمونه‌ها در مقاومت فشاری و رفتار خمشی تا حدی تعدیل شود. هم‌چنین کاهشمقاومت فشاری، مقاومت خمشی، فرکانس طبیعی، کاهش بار حداکثر، بار ترک خوردگی،افزایش باز شدگی عرض ترک و افزایش شاخص شکل پذیری مشاهده شده است. به طوری‌که با افزایش خرده لاستیک تا 30 درصد، 116%افزایش میرایی، 23% کاهش فرکانس طبیعی مود اول، 32% افزایش شاخص شکل پذیری، 24% کاهشبار حداکثر تیرهای خمشی مشاهده شده است. مود گسیختگی در نمونه‌های حاوی درصد بالای لاستیک

شکست خمشی-برشی بود و ولی در نمونه‌های حاوی درصد