چکیدهاستفاده از افزودنیهای طبیعی و اصلاح شده از جمله روشهای مورد استفاده در بهبود خواص رئولوژیکی ترکیبهایمختلف میباشد که تمرکز مطالعهی حاضر را به خود معطوف داشته است. پژوهش حاضر به بررسی اثر نشاسته ذرتاصلاح شده، صمغ زانتان و کربوکسی متیل سلولز بر سوسپانسیون پایه آبی بنتونیت و مقایسهی خواص رئولوژیکی آندر حضور این سه افزودنی پرداخته است. بدین منظور پس از تعیین حجم معیار آب )053 میلیلیتر( غلظتهای متفاوتیاز سه ماده افزودنی با سیال مورد آزمایشمخلوط شد و گرانرویمخلوط حاصل توسط دستگاه ویسکومتر اندازهگیریشد. برای زانتان و کربوکسی متیل سلولز در غلظتهای بیشتر از 6 گرم سیال حالت خمیری پیدا کرد ولی برای نشاستهاصلاح شده این مقدار به 033 گرم هم رسید. بنابراین محدودهی غلظتی مورد بررسی برای زانتان و کربوکسی متیلسلولز 5/3 تا 6 گرم و برای نشاسته اصلاح شده 2 تا 033 گرم منظور شد. با رسم دادههای تجربی تنش برشی بر حسبنرخ برش برای تمام نمونه ها، سپس برازش منحنی با بیشترین تطابق، مدل پیشنهادی برای پیش بینی خواص رئولوژیسیال ارائه شد. نتایج نشان داد که برای هر سه ماده رفتار غیرنیوتنی سیال تا دور 03 دور در دقیقه مطابق با الگویدیلاتنت بوده و بعد از آن به دلیل رسوب سوسپانسیون که در هر سه ماده مورد آزمایش مشهود بود و نیز به دنبال تغییردادههای تجربی به صورت الگوی پلاستیک بینگهام درمیآید. تنش تسلیم برای هر سه ماده مورد بررسی در محدودهیغلظتی یکسان، تقریباً برابر بوده و مقدار آن کمتر از 5/3 پاسکال میباشد. برای نشاسته اصلاح شده و کربوکسی متیلسلولز با افزایش غلظت گرانروی به تدریج افزایش یافت در حالی که برای صمغ زانتان میزان افزایش گرانروی باافزایش غلظت کوچکتر و تقریباً مقدار آن ثابت بود.کلیدواژهها: بنتونیت- صمغ زانتان- کربوکسی متیل سلولز- نشاسته ذرت اصلاح شده- دیلاتنت