رفتن به محتوای اصلی
x
همبستگی فضایی در سیستم سكوی ارتفاع بالا با آنتن های چندورودی -چندخروجی انبوه
تاریخ دفاع
استاد

محمدجواد اميدي

دانشکده
مهندسی برق و كامپیوتر

سیستم های ارتباطی مبتنی بر HAPS به دلیل توانایی ارائه پوشش وسیع، تأخیر کم، و ظرفیت بالا، نقش مهمی در نسل های آینده ارتباطات بی سیم ایفا می کنند. این سیستم ها به عنوان جایگزین یا مکملی برای ماهواره ها و شبکه های زمینی، امکان دسترسی به مناطق دورافتاده و بهبود عملکرد شبکه در مناطق پرجمعیت را فراهم می کنند. اهمیت HAPS در توسعه فناوری هایی مانند Massive MIMO و 6G به وضوح نمایان است و استفاده از آن ها می تواند تحول چشمگیری در ارتباطات بی سیم ایجاد کند. با این حال، یکی از چالش های اساسی در پیاده سازی این سیستم ها، وجود همبستگی فضایی بالا است که منجر به کاهش درجه آزادی (DoF) در سیستم های Massive MIMO HAPS می شود. این همبستگی فضایی عمدتا ناشی از وجود مسیر دید مستقیم (LoS) قوی و محیط پراکندگی کم بین HAPS و کاربران زمینی است. بدون حل این چالش، بهره برداری بهینه و مؤثر از این سیستم ها غیرممکن خواهد بود. برای مقابله با این چالش، در این رساله راهکارهایی نوآورانه ارائه شده است. یکی از مؤثرترین روش ها طراحی معماری آنتن با چینش های مناسب و استفاده از آرایه های پیشرفته نظیر آنتن های استوانه ای یا ترکیب چینش های UPA و ULA است که تفکیک فضایی سیگنال ها را بهبود می بخشد. علاوه بر این، بهره گیری از الگوریتم های تخصیص منابع مبتنی بر مکان کاربران، امکان استفاده بهینه از طیف فضایی را فراهم می کند. برای کاهش تداخلات و افزایش تفکیک سیگنال ها، طراحی بیم های فضایی بر اساس پارامترهای کانال و شرایط محیطی صورت می گیرد که می تواند عملکرد ارتباطات را به طور قابل توجهی ارتقا دهد. علاوه بر این، استفاده از روش NOMA در این سیستم ها به عنوان یک راهکار پیشرفته برای افزایش ظرفیت و بهره وری سیستم پیشنهاد شده است. این روش، با امکان اشتراک گذاری منابع میان کاربران و حذف تداخل می تواند به بهبود کیفیت سرویس و کاهش اثرات همبستگی فضایی کمک کند. همچنین، استفاده از روش های خوشه بندی کاربران بر اساس موقعیت فضایی، زمینه ساز تخصیص بهینه منابع به خوشه های کاربران می شود. در نهایت، این پژوهش با ارائه یک رویکرد جامع شامل تحلیل نظری، شبیه سازی دقیق، و طراحی معماری های نوآورانه، نشان می دهد که اجرای این راهکارها نه تنها به کاهش همبستگی فضایی و افزایش درجه آزادی در سیستم های Massive MIMO HAPS کمک می کند، بلکه ظرفیت شبکه، نرخ انتقال داده، و بهره وری انرژی را نیز بهبود می بخشد. این نتایج می توانند مسیر را برای بهره برداری عملی از این فناوری در نسل آینده ارتباطات بی سیم هموار کنند.

تحت نظارت وف ایرانی