بهبود نقایص استخوان در داربست­های Ti6Al4V تولید شده با روش ساختافزودنی، یک رویکرد امیدوارکننده است که می­تواند به طور قابل توجهی بازسازیاستخوان را افزایش داده و بهبود را تسریع بخشد. در این مطالعه، ابتدا بررسی نمونه­هایبالک Ti6Al4V ساخته شده با ذوب لیزریانتخابی (SLM) و ذوب پرتو الکترونی (EBM) انجام شد. کار حاضر با هدف مقایسهبراساس ویژگی­های ریزساختاری، مکانیکی وناهمسانگردی الکتروشیمیایی (صفحات -x، -y و -z) برای Ti6Al4V SLM-X2، SLM-XY، و EBM   انجام شده است. به طورکلی، نتایجتجربی نشان داد که مواد SLM مقاومت به خوردگی بالاترینسبت به EBM نشان می‌دهند. با اینحال، صفحات ساخت(-x)   در نمونه­هایSLM بالاترینمقاومت خوردگی( ?.cm²02/71) را در مقایسه با سایر نمونه‌ها نشانداده است. در ادامه، داربست­های Ti6Al4V تولید شده با استفاده ازروش ذوب پرتو الکترونی در محلول قلیایی برای به دست آوردن فازهای زیست فعال آناتازو روتیل اصلاح شدند. نتایج ترشوندگی نشان داد که سطح اصلاح شده زاویه تماس کمتر از5/11 درجه را نشان داد. در مرحله بعد، یک حامل زیست پلیمری ترکیبی (ژلاتین/آلژینات)حاوی فاکتور رشد شبه انسولین-1 با استفاده از روش غوطه­وری روی نمونه­ها پوشش داده شد. نتایجنشان داد که داربست‌های متخلخل Ti6Al4V اصلاح‌شده، زنده‌مانیسلولی (از 7/80 به 1/104 (% زنده‌مانی)) و تکثیر را به‌طور قابل‌توجهی افزایشدادند، که کاربرد بالقوه در نقص‌های استخوانی را نوید می­دهد. این مطالعه نشان می‌دهدکه داربست‌های متخلخل با پوشش‌های Gel/Alg-IGF-1 می‌توانندگزینه­ی مفیدیبرای کاشتنی‌های اورتوپدی باشند. از طرفی، در فاز نهایی جهت جلوگیری از عفونت­ها وبهبود بازسازی استخوان داربست­های متخلخل Ti6Al4V، سیستم­های خود مونتاژ لایه به لایه از طریقحامل­های تک لایه و چند لایه که شامل ترکیب (Gel/Alg-IGF-1+ Chi-Cef) است، بر روی سطح کاشتنی­های متخلخل اعمال شد و انتشار حامل­های حاویداروی فاکتور رشد شبه انسولین-1 و سفازولین مورد مطالعه قرار گرفت. مورفولوژی سلولیمشخص شد و خواص ضد میکروبی مواد تولید شده مورد ارزیابی قرار گرفت. مورفولوژیسلولی نشان داد که حامل های چندلایه تعداد سلول­های بیشتری در مقایسه با تک لایه­هادارند، در حالی که نسبت شیمیایی بین ژلاتین و آلژینات [(4Gel/Alg-IGF-1) Chi-Cef] نشان داد که این حامل تک لایه وضعیتنزدیکی به نمونه­های چندلایه دارد. بررسی خواص آنتی­باکتریال نشان داد که افزایشتعداد لایه­های حامل پلیمری در طی روش لایه به لایه، هاله عدم رشد با حداکثر قطر6/0 ± 16 میلی­متر ایجاد کرده است. در این مطالعه سیستم‌هایی برای کنترلرهایش داروها مورد آزمایش قرار گرفت که برای بهبود رفتار سلول‌های MG63 و جلوگیری از تجمع باکتریدر هنگام کاربرد اورتوپدی استفاده می‌شود.