گردشگری بخش عمده ای از اقتصادجهانی است و بزرگترین بخش خدمات در تجارت بین المللی است. اگرچه آثار مثبت گردشگریفروان است اما به نظر می رسد که پیامدهای منفی نیز بر مناطق گردشگری برجا میگذارد. هر مقصد گردشگری توانایی محدودی برای پذیرش گردشگر دارد این محدودیت ها رامعمولا با مفهوم ظرفیت برد بیان می کنند. هدف اصلی تحقیق حاضر ارزیابی ظرفیت بردگردشگری منطقه افوس در   شهرستان بویین میان دشت استان استان اصفهان میباشد.   روش تحقیق توصیفی- تحلیل بود. بزاراصلی گرد آوری دادها پرسشنامه بود. جامعه آماری تحقیق حاضر در سه دسته: کارشناسان،گردشگران و ساکنان منطقه افوس بودند. داداهای لازم برای تحقیق از 200 خانوار براساسفرمول کوکران، 40 کارشناس و نیز 100 گردشگر در منطقه افوس انتخاب و جمع آوری شدند. به منظور سنجش پایایی ابزارتحقیق (پرسشنامه)، از ضریب آلفای کرونباخ و ضریب KMO برای اعتبارسنجی پرسشنامهاستفاده شد. برای تجزیه و تحلیل داده ها از نرم افزار    و ArcGis استفاده شد. نتایج تحقیق نشان داد که ‏ظرفیت برد فیزیکی???????? نفر، ظرفیت برد واقعی ??????? نفر و ظرفیت برد موثر ??????? نفر در سال برایمنطقه افوس مشخص گردید. همچنین نتایج تحقیق نشان داد که از دیدگاه کارشناسان وساکنان منطقه، آثار منفی ورود گردشگران به خصوص در حیطه اجتماعی بیشتر از آثارمثبت گردشگری می باشد. نتایج تحلیل عاملی نشان داد که شش عوامل مثبت توسعه گردشگریعبارتند از: تنوع شغلی، پایداری استانداردهای زندگی، درآمد و اشتغال زایی، تبادلفرهنگی، توسعه سرمایه گذاری اقتصادی و ایجاد هویت فرهنگی. همچنین عوامل منفی توسعهگردشگری عبارتند از: فشار بر منابع، آسیب به محیط زیست، افزایش جرم، شلوغی درمنطقه، ایجاد مشاغل کاذب و افزایش هزینه های زندگی.

کلمات کلیدی: ظرفیت برد، گردشگریروستایی، توسعه پایدار، منطقه افوس