چکیده

این مطالعه با هدف بررسی تفاوت­ها و تغییرات اعمال شدهدر شاخص‌های ایمنی، آنزیم­های کبدی و شاخص‌های رشد در جمعیت ماهی تیلاپیای نیل (Oreochromis niloticus) تحت تأثیر جیره­های حاوی 17 آلفا متیل تستوسترون و تستوسترونآندکانوات، انجام شد. ماهی‌های مورد مطالعه به مدت 50 روز در سه تیمار با سه تکرارتحت تأثیر سه جیره شاهد (فاقد هورمون)، حاوی 60 میلی‌گرم بر کیلوگرم خوراک از 17 آلفامتیل تستوسترون یا 200 میلی‌گرم بر کیلوگرم خوراک تستوسترون آندکانوات (آندریول) ودر حد سیری تغذیه شدند. در پایان دوره تغذیه، بی‌هوشیدر ماهیان (طول دوره بی­هوشی و بهبودی)، تعداد زنش آبشش در دوره بی­هوشی و بهبودی)، شاخص‌های رشد (طول و وزن نهایی، ضریب رشد ویژه، شاخصوضعیت، ضریب تبدیل غذایی) و میزان بقا در هر تیمار مورد بررسی قرار گرفت؛ سپس ماهیهای هر تکرار آزمایشی به دو گروه تقسیم شدند، گروه اول بعد از دستکاری و قرارگیریدر معرض هوا کالبدگشایی شدند و گروه دوم بدون این تنش و با آرامش و بی­هوشی کالبدگشاییشده و کبد هر دو گروه برای سنجش شاخص‌های مالون دی­آلدهید (MDA)، آنزیم تنش اکسیداتیو (کاتالاز (CAT))، آنزیم‌های کبدی(آنزیم‌های آلانین ترانس آمیلاز (ALT)، اسپارتات ترانس آمیلاز (AST))، فاکتورهای ایمنی (لیزوزیم، ایمونوگلوبولین کل) مورد بررسی قرارگرفت. در بین تیمارهای مورد مطالعه، مقادیردو شاخص میزان بقا و FCR تیمار شاهد از دو تیمار دیگر بیشتر بود(05/0>p). مقادیر شاخص‌های CAT، AST، ALT، لیزوزیم، ایمونوگلوبولین کل، طول و وزننهایی و FCR بین تیمار شاهد و تیمارهای هورمونی تفاوت معنی‌داری داشت (05/0>p)، در مقادیر این شاخص­ها بین دو تیمار هورمونی به جز شاخص کاتالازتفاوت معنی‌دار دیده نشد (05/0<p). سایر شاخص‌ها یعنی MDA، پروتئین کبد،طول دوره بی­هوشی و بهبودی، تعداد زنش آبشش در دوره بی­هوشی و بهبودی، SGR و CF، تفاوت معنی‌داری بین سه تیمار مورد بررسینشان ندادند (05/0<p).

واژه­هایکلیدی: تستوسترون،

کنترل جنسیت، آندریول، تمام نر