چکیده

سرعت بالا و دائمی رشد گردشگری و تاثیر اقتصادی و اجتماعی آن بر جوامع، سببشده بسیاری از کشورها این صنعت را به عنوان ابزاری برای رسیدن به توسعه، بهکارگیرند. توسعه گردشگری نیازمند برنامه‌ریزی و انجام اقدامات مدیریتی جهت جذبگردشگران و ارتقای خدمات منطقه میزبان می‌باشد. برنامه‌ریزی راهبردی گردشگریفرایندی است که با ایجاد تعادل میان عرضه و تقاضای گردشگری، بر کیفیت و کارایی واثربخشی مناطق میزبان، تاکید دارد. شهرستان سامان به دلیل ویژگی‌های طبیعی ومحیطی، یکی از مناطق مستعد گردشگری در ایران است. پژوهش حاضر با بهره‌گیری ازفرآیند برنامه‌ریزی راهبردی، اقدام به ارائه راهبردهای کاربردی برای توسعه گردشگریسامان نموده است. با استفاده از مصاحبه با کارشناسان حوزه گردشگری شهرستان ومطالعه پژوهش‌های مرتبط، نقاط قوت، ضعف، فرصت‌ها و تهدیدهای منطقه شناسایی و سپسمهم‌ترین عوامل داخلی و خارجی برتوسعه گردشگری شناسایی شد. با استفاده از تکنیک SWOT هرکدام از عوامل وزن‌دهی و امتیاز عوامل داخلی و خارجی محاسبهگردید. نتایج نشان داد که برنامه توسعه گردشگری شهرستان در ناحیه اول یعنی راهبردتهاجمی قرار دارد. سپس از طریق تکمیل پرسشنامه و نتایج حاصل ازآن، با استفاده ازتکنیک QSPM امتیاز راهبردها محاسبه و اولویت‌بندی شدند. نتایج اولویت بندیراهبردها نشان داد که راهبرد شناسایی و بهره‌گیری از کلیه جاذبه‌های فرهنگی،تاریخی، تفریحی و چشم اندازهای منحصر به فرد طبیعی و اکولوژیکی و معرفی گردشگراندر جهت توسعه گردشگری شهرستان به عنوان اصلی ترین محور توسعه شهرستان، در اولویتاول از اهمیت بالاتری برخوردار است. به منظور تعدیل میزان تقاضا برای مجموعهتفریحی پل زمانخان، ظرفیت برد تفرجی از طریق جمع‌آوری آمارهای آب‌و هوایی منطقه وآنالیز حاصل از نتایج پرسشنامه شامل 380 نفر از بازدیدکنندگان، بررسی شد و ظرفیت بردموثر پل زمانخان 2018 نفر در روز برآورد گردید. در فصول سرد سال میزان تقاضا کمتراز حد ظرفیت برد بوده و در فصول گرم سال و در روزهای تعطیل و پایانی هفته میزانتقاضا بسیار فراتر از ظرفیت برد موثر می‌باشد.

کلمات کلیدی:برنامه‌ریزی راهبردی، تکنیک SWOT، توسعه گردشگری، شهرستان سامان، ظرفیت برد

تفرجی.