سعيد پورمنافي
چکیده
مکانیابی شهرکها و نواحی صنعتی بالحاظ کردن آثار و پیامدهای آن بر محیط زیست، اقتصاد و اجتماع؛ پارامتری اثرگذار دربرنامهریزیهای ملی، منطقهای است. مکان سازگار و درخور به منظور استقرار صنایع،طیف گستردهای از معیارها را مد نظر قرار داده و باعث هماهنگی و هم راستا شدنمنافع اقتصادی و اجتماعی با پایداری محیط زیست میشود. برای رسیدن به توسعهپایدار، نیاز به شیوهای نوین در یافتن مکان صنایع میباشد تا اثرات منفی ناشی ازتاسیس و فعالیت صنایع را کاهش دهد. هدف این مطالعه ارزیابی مطلوبیت مکانی شهرکهای صنعتی شهرستان رفسنجان بابهرهگیری از روش AHP، ترکیب خطی- وزنی و منطق بولین در سیستم اطلاعات جغرافیایی میباشد.نخست طی بررسی منابع و کسب استانداردها، معیارها و زیرمعیارهای استقرار صنایعتعیین شدند. معیارها شامل: محیطهای زیست فیزیکی، بیولوژیکی و اقتصادی-اجتماعی وزیرمعیارها شامل: شیب، چاه، رودخانه، آبخوان، گسل، سازندها، پهنه سیلاب، منطقهحفاظت، فرسایش، جاده، راهآهن، فرودگاه، شهر، روستا، معادن موجود، شهرکهای صنعتیموجود و پوشش اراضی. پس از تعیین معیارهای اثرگذار، استانداردسازی، تعیین وزن وتلفیق به دو روش بولین و ترکیب خطی وزنی انجام گرفت.نتایج تلفیق نشانداد با لحاظ محدودیتها و قابلیتهای محیط زیستی و آمایشی، لایه فرودگاه و لایهشهرکهای صنعتی موجود سبب محدودیت شدید شده به نحوی که هیچ پهنهای برای اسقرارصنایع مناسب نباشد. در نتیجه با حذف دو لایه فرودگاه و شهرکهای صنعتی موجود، درروش بولین 26/29602 هکتار(5/3 درصد) و در روش ترکیب خطی وزنی 43/90173 هکتار(89/10درصد) از مساحت شهرستان رفسنجان در طبقه مناسب برای احداث شهرکهای صنعتی قراردارد. بکارگیری روشترکیب خطی – وزنی نشان داد که مکانهای کنونی شهرکهای صنعتی مستقر درمنطقه مطالعاتی در پهنههای نسبتا مناسب و یا تناسب متوسط قرار دارند.
کلمات کلیدی: مکانیابی، صنایع، آنالیز تصمیمگیریچندمعیاره، ترکیب خطی – وزنی، رفسنجان

