شوری به عنوان یک عامل تنش زای غیرزیستی اصلی در کشاورزی مدرن ظهور کرده است که به طور قابل توجهی تولید گیاهان زراعی، از جمله گندم، را محدود می کند. اصلاح ارقام جدید گندم همواره با معضلات تنوع ژنتیکی محدود و فرسایش مستمر تنوع ژنتیکی مواجه بوده است. بنابراین، استفاده از تنوع ژنتیکی موجود در گونه های خویشاوند وحشی برای افزایش تنوع ژنتیکی در گندم، به ویژه برای سازگاری با تنش های زیستی و غیرزیستی، ضروری است. این مطالعه تنوع فنوتیپی و اپی ژنتیکی 156 لاین گندم درون تنی شده (BC4F2) حاصل از هیبریداسیون بین ارقام گندم چینیبهاره (CS)، روشن (R) وAegilops cylindrica (AC) را ارزیابی کرد.

