نظریه ی بحران خودسامانده عملکرد سیستمهای بزرگ و پیچیده را در شرایطی که سیستم نهپایدار و نه ناپایدار، بلکه بهصورت بحرانی پایدار است تشریح میکند. در حالت برقراری این شرایط در سیستم قدرت، بعضی حوادث آغازگر هرچند جزئی میتواند زنجیرهای از خروجهای پی درپی تجهیزات سیستم، که عمده ی آنها خطوط انتقال هستند را به دنبال داشته باشد. در اثر وقوع خاموشیهای ناشی از خروجهای پی درپی، سیستم میتواند دچار فروپاشی ولتاژ و خاموشی سراسری شود و یا با ساماندهی مجدّد خود، در وضعیت پایدار یا پایدار بحرانی جدیدی استقرار یابد.

