امروزه با توجه به محدودیت منابع آب و افزایش جمعیت نمیتوان نقش پژوهش ها و فناوریهای نوین برای کاهش مصرف آب در کشاورزی را نادیده گرفت. از مهمترین این روشها میتوان به استفاده از سامانههای آبیاری قطرهای اشاره کرد. این سامانهها آب موردنیاز گیاه را با کارایی زیاد در اختیار گیاهان قرار داده و تلفات ناشی از نفوذ عمقی و تبخیر را به مقدار زیادی کاهش میدهند. همچنین استفاده از مواد جاذب و نگه دارنده آب در خاک مانند سوپرجاذبها میتواند نقش مهمی در نگه داشت آب و به تبع آن افزایش دور آبیاری گیاهان داشته باشد.

