در این پژوهش، پس از سنتز هیدروژل بر پایه نشاسته، توانایی آن در حذف یون های فلزات سنگین سرب، مس و روی از محلول های تک جزئی و چندجزئی مورد بررسی قرار گرفت. نتایج نشان داد که این جاذب با مقدار کم و در زمان کوتاه راندمان جذب قابل توجهی دارد. بررسی اثر pH در بازه 2 تا 7 نشان داد کهpH برابر 5 شرایط بهینه را برای جذب فراهم می کند. بررسی ایزوترم های لانگمویر، فروندلیچ و لانگمویر-فروندلیچ نشان داد که داده های تجربی بهترین برازش را با مدل لانگمویر و لانگمویر-فروندلیچ داشتند.

