این رساله دکتری، بر روی راهکارهای علمی و پایدار برای مواجهه با چالش های کلیدی محیط زیست و انرژی جهانی، بر مهندسی مولکولی و سطحی ترکیبات و بسترهای کربنی/آلی پیشرفته تمرکز دارد. پژوهش اول، تهیه یک جاذب مغناطیسی باقابلیت استفاده مجدد از طریق عامل دار کردن دوپامین با اتیلن دی آمین تترااستیک انیدرید و پلیمریزاسیون آن بر سطح نانولوله های کربنی مغناطیسی (EDTA@PD-CNT/Fe3O4) را نشان می دهد. جاذب سنتز شده با استفاده از تکنیک های XRD، FT-IR، پتانسیل زتا، FE-SEM، EDS، BET، TGA، DTA و VSM مورد بررسی قرار گرفت. جاذب سنتز شده برای حذف یون های سرب و کادمیوم از محلول آبی مورداستفاده قرار گرفت.

