چکیده
با گسترش فجایع شهری مانند زلزله، حملات جنگی، خرابی نیروگاههای هستهای و موارد دیگر، لزوم برنامه ریزی جهت تخلیه اضطراری شهرها بیش از پیش احساس می شود. مدیریت تخلیه اضطراری شهروندان بعد از وقوع فاجعه می تواند نقشی مهم در بهبود زمان تخلیه ایفا نماید. این مدیریت می تواند در راستای نظم بخشیدن به رفتار شهروندان در انتخاب زمان شروع حرکت از محل سکونتشان به پناهگاهها و همچنین مشخص نمودن مسیر حرکتشان در شبکه حمل و نقل شهری بسیار مثمر ثمر و کارا ظاهر شود.

